عطر زدن زن مسلمان
دین و فطرت// مطالعات زنان تاريخ انتشار: ۱۹ بهمن ۱۳۹۱ Tavsiye Et Yazdır

عطر زدن زن مسلمان

یکی از مسائلی که امروز بین مسلمانان مطرح و مورد اختلاف است، مسأله عطر زدن زن مسلمان در خارج از خانه است که سعی می کنیم در آن تحقیقی انجام داده به نتیجه برسیم.

خداوند می فرماید:

وَیَوْمَ نَبْعَثُ فِی کُلِّ أُمَّهٍ شَهِیدًا عَلَیْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِکَ شَهِیدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَابَ تِبْیَانًا لِّکُلِّ شَیْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَهً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِینَ [۱]

و [به یاد آور] روزى را که در هر امتى گواهى از خودشان برایشان برانگیزیم و تو را [هم] بر این [امت] گواه آوریم و این کتاب را که روشنگر هر چیزى است و براى مسلمانان رهنمود و رحمت و بشارتگرى است بر تو نازل کردیم.

خداوند راه رسیدن به رضایت خود را برای ما روشن ساخته است تا در دنیا و آخرت با سعادت باشیم. و به مسأله تزیین و نظافت اسلام اهتمام خاص دارد که مسلمان باید تمیز و مرتب باشد. حتی حدیثی هست که می گوید: نظافت از ایمان است. خداوند می فرماید:

یَا بَنِی آدَمَ خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ وکُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ [۲]

اى فرزندان آدم جامه خود را در هر نمازى برگیرید و بخورید و بیاشامید و[لى] زیاده ‏روى مکنید که او اسرافکاران را دوست نمى‏ دارد.

بعد از این آیه در همان سوره خداوند می فرماید: قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهَ اللّهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا خَالِصَهً یَوْمَ الْقِیَامَهِ کَذَلِکَ نُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ [۳]

[اى پیامبر] بگو زیورهایى را که خدا براى بندگانش پدید آورده و [نیز ] روزیهاى پاکیزه را چه کسى حرام گردانیده بگو این [نعمتها] در زندگى دنیا براى کسانى است که ایمان آورده‏ اند و روز قیامت [نیز] خاص آنان مى‏ باشد این گونه آیات [خود] را براى گروهى که مى‏ دانند به روشنى بیان مى‏ کنیم.

 در آیه بعدی چنین آمده است:

قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالإِثْمَ وَالْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِکُواْ بِاللّهِ مَا لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ

بگو پروردگار من فقط زشتکاریها را چه آشکارش [باشد] و چه پنهان و گناه و ستم ناحق را حرام گردانیده است و [نیز] اینکه چیزى را شریک خدا سازید که دلیلى بر [حقانیت] آن نازل نکرده و اینکه چیزى را که نمى‏ دانید به خدا نسبت دهید.

اسلام وقتی به زینت فرا می خواند، مواظب این است که آن منضبط با اخلاق شرعی باشد.  یعنی تزین باید از فتنه و تنزل به شهوت رانی دور باشد. خداوند می فرماید: قُل لِّلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِکَ أَزْکَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا یَصْنَعُونَ * وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَیَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُیُوبِهِنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِینَ غَیْرِ أُوْلِی الْإِرْبَهِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلَا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مَا یُخْفِینَ مِن زِینَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِیعًا أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ [۴]

 به مردان با ایمان بگو دیده فرو نهند و پاکدامنى ورزند که این براى آنان پاکیزه ‏تر است زیرا خدا به آنچه مى‏ کنند آگاه است* و به زنان با ایمان بگو دیدگان خود را [از هر نامحرمى] فرو بندند و پاکدامنى ورزند و زیورهاى خود را آشکار نگردانند مگر آنچه که طبعا از آن پیداست و باید روسرى خود را بر سینه خویش [فرو] اندازند و زیورهایشان را جز براى شوهرانشان یا پدرانشان یا پدران شوهرانشان یا پسرانشان یا پسران شوهرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنان [همکیش] خود یا کنیزانشان یا خدمتکاران مرد که [از زن] بى‏ نیازند یا کودکانى که بر عورتهاى زنان وقوف حاصل نکرده‏ اند آشکار نکنند و پاهاى خود را [به گونه‏ اى به زمین] نکوبند تا آنچه از زینتشان نهفته مى ‏دارند معلوم گردد اى مؤمنان همگى [از مرد و زن] به درگاه خدا توبه کنید امید که رستگار شوید.

در آیه فوق خداوند به زن دستور می دهد که زینت خود را آشکار نکند، مگر زینت ظاهر در این استثناء شده است. عطر زدن مرد سنت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم دستور داده اما آیا  خروج زن با زدن عطر از قبیل زینت ظاهری است که مجوز دارد، یا از قبیل زینتی که نباید آشکار شود؟ می خواهیم با بررسی ادله به جواب این سؤال برسیم.

احادیثی که در مورد استعمال عطربرای زن وارد شده:

کلا احادیثی که در این رابطه نقل شده را می توان به سه دسته تقسیم کنیم:
۱٫ احادیثی که  منع می کنند؛

۲٫ احادیثی که بر حرام بودن آن در موارد خاص دلالت می کنند؛

۳٫ احادیثی که بر جواز دلالت می کنند؛

در ظاهر بین احادیث تعارض وجود دارد، اما صحیح آن است که بین آن تعارضی وجود ندارد و در تفسیر دقیق آیه “و لا یبدین زینتهن الا ما ظهر منها” روشن می شود.

احادیثی که بر حرام بودن عطر زدن زن در بیرون دلالت می کنند:

عن أبی موسى الأشعری رضی الله عنه ، قال : قال رسول الله صلى الله علیه وسلم:« أیما امرأه استعطرت فمرت على قوم لیجدوا ریحها فهی زانیه» [۵]

علما در معنی حدیث اختلاف کردند که لام در لیجدوا  به چه معنی است. برخی گفتند که لام تعلیل است که در این حال معنای حدیث چنین خواهد شد: رسول الله فرمودند: زنی که عطر بزند و از جلوی مردم رد شود برای این که ریح آن را به مشام آنان برساند زناکار است.

 برخی دیگر گفتند که این لام لام العاقبه است که معنای حدیث چنین می شود: رسول الله فرمودند: زنی که عطر بزند و جلوی مردم رد شود در عاقبت(در نتیجه) آن  ریح آن را به مشام  برساند زناکار است.  دلیلی که این گروه علما می آورند این است که در قرآن لام العاقبه آمده است که چنین است: فالتقطه آل فرعون لیکون لهم عدواً وحزناً (قصص ۸)

فالتقطه آل فرعون لیکون لهم عدواً وحزناً [۶]

پس خاندان فرعون او را [از آب] برگرفتند تا سرانجام دشمن [جان] آنان و مایه اندوهشان باشد.

علاوه برآن حدیث دیگری هم نقل شده که در آن چنین آمده است:

اخبرنا أبو عاصم عن ثابت بن عمار عن غنیم بن قیس عن أبی موسى: «أیما امرأه استعطرت ثم خرجت فیوجد ریحها فهی زانیه وکل عین زان» [۷]

رسول الله فرمودند: زنی که عطر بزند و جلوی مردم رد شود در عاقبت آن  ریح آن را به مشام برساند  زناکار است و چشمانی که به آن خیره شده هم  زناکار است.

در حدیث بالا لام نیامده و دلالت مطلق بر حرمت دارد. اما این حدیث موقوف و غیر مرفوع است و حجیت ندارد. حتی اگر سندش صحیح هم باشد با احادیث زیادی که صحیح هستند، تعارض داشت.

۲٫ روى الترمذی بإسناده عن غنیم بن قیس عن أبی موسى عن النبی صلى الله علیه وسلم قال کل عین زانیه والمرأه إذا استعطرت فمرت بالمجلس فهی کذا وکذا یعنی زانیه) [۸]

رسول الله (ص) فرمودند: همه چشم ها زناکار هستند و زنی که عطر زد و از جلوی جمع گذر کرد  چنین و چنان است یعنی زناکار است.

از راویان این حدیث مثل حدیث قبلی ابو موسی اشعری هست که در روایت کردن منفرد است.

۳٫ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَکْرٍ الْحَنَفِیُّ، عَنْ سَعِیدٍ، عَنْ قَتَادَهَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَیْنٍ، قَالَ: قَالَ لِی النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ : ” إِنَّ خَیْرَ طِیبِ الرَّجُلِ مَا ظَهَرَ رِیحُهُ وَخَفِیَ لَوْنُهُ، وَخَیْرَ طِیبِ النِّسَاءِ مَا ظَهَرَ لَوْنُهُ وَخَفِیَ رِیحُهُ، وَنَهَى عَنْ مِیثَرَهِ الْأُرْجُوَانِ [۹]

عمران بن حصین می گوید: به من پیامبرصلی الله علیه وسلم فرمود: برای مرد خوب است که بوی خوش ظاهربوده رنگ مخفی باشد و برای زن خوب است که رنگ ظاهر  و بوی خوش مخفی  باشد.  و از پوشیدن لباس با رنگ قرمز (زننده) نهی کرد.

۴٫ روى أبو داوود عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ وَلَکِنْ لِیَخْرُجْنَ وَهُنَّ تَفِلَاتٌ [۱۰]

رسول الله (ص)فرمود: مانع برای رفتن  کنیزان خدا به  مساجد خدا  نشوید و لکن نباید آنان تَفِلَاتٌ  باشند. در احادیث کلمه  تَفِلَاتٌ مختلف معنا شده است. بعضا به معنای معطر نقل می شود، و در برخی روایات به معنای  بوی بد آمده است.

 احادیثی که قائل به حرمت عطر زدن زن در زمان خاص دلالت می کنند:

  1. ۱٫    روى مسلم عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِیدٍ أَنَّ زَیْنَبَ الثَّقَفِیَّهَ کَانَتْ تُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ (إِذَا شَهِدَتْ إِحْدَاکُنَّ الْعِشَاءَ فَلَا تَطَیَّبْ تِلْکَ اللَّیْلَهَ)[۱۱]

رسول الله (ص) فرمود: اگر (شما ای زنان)  شب بیرون بروید عطر نزنید. 

 در حدیث دیگر “إذا أتت إحداکن المسجد صلاه العشاء فلا تمسَّ طیبا” [۱۲] نقل شده، یعنی اگر برای خواندن نماز عشا به مسجد بروید عطر نزنید.

احادیثی که بر جواز دلالت دارند:

  1. ۱٫    أخرج أبو داود فی سننه عن عائشه بنت طلحه، أن عائشه أم المؤمنین رضی الله عنها، حدثتها قالت: «کنا نخرج مع النبی صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ إلى مکه، فنضمد جباهنا بالسُّک المطیب عند الإحرام، فإذا عرقت إحدانا سال على وجهها فیراه النبی صلى الله علیه وسلم فلا ینهانا»[۱۲]. وفی روایه (بالمسک المطیب) [۱۳]

شافعی بر اساس حدیث فوق عطر زدن زن محرم را مستحب می داند. اما در حدیث تخصیص ندارد و عام است، حدیث بعدی شبهه تخصیص را از بین می برد:

عن سُلَیْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَهُ، عَنْ عَدِیِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سَعِیدِ بْنِ جُبَیْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، ” أَنَّ النَّبِیَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى یَوْمَ الْفِطْرِ رَکْعَتَیْنِ لَمْ یُصَلِّ قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَا، ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَهِ، فَجَعَلْنَ یُلْقِینَ تُلْقِی الْمَرْأَهُ خُرْصَهَا وَسِخَابَهَا [۱۴]

روز عید پیامبر (ص) دو رکعت نماز خواند و پیش زنان آمد بلال هم با ایشان بود، و به صدقه دادن امر کرد که زنان گوشواره هایشان را و سخاب شان را در آوردند و به بلال دادند. در این حدیث کلمه سخاب آمده است که آن یک نوع تزیین زنان آن زمان بوده که از چیز هایی که بوی خوش دارد درست می شد. اگر عطر زدن ممنوع بود، حتما پیامبر صلی الله علیه وسلم از داشتن سخاب ممنوع شان می کرد.

و احادیثی دیگری هم وارد شده است که در آن در باره عطر زدن زنان موقع رفتن به مساجد گفته می شود.

اما چه طورمی شود  بین آیه و این همه احادیث جمع کرد؟ آیاتی که به تزیین دعوت می کنند، به تزیینی که دور از فتنه و اضلال است، دعوت کرد. این مفهوم را با نظر به کل ایاتی که آمد خواهیم فهمید. مثل مسأله خلخال(پای زیب) زدن زنان به پا که قرآن از آن منع نمی کند، بلکه از پای زدن با خلخال به گونه ای که  مردان را متوجه خود کند مردان نهی کرد. همین طور ادله زدن عطر زنان را منع نمی کنند، اما در مجموع به آن اشاره دارد که باید به قدری باشد که بوی نامطبوع عرق را از بین ببرد. آن دسته احادیثی که عطر زدن را ممنوع کردند، قصد داشتن یا نداشتن انتباه مردان را در نظر ندارند، بلکه زیاده روی در این امر را مطلقا منع نمود. گروه دوم احادیث هم با گروه اول یا سوم منافاتی ندارد. نماز عشا چون در تاریکی است و شرائط برای فتنه آماده تر است، از روی تأکید بوده است.

خلاصه نباید مثل دیگر مسائل،  در عطر زدن زن مسلمان افراط و تفریط کرد. متأسفانه در جامعه اسلامی هر دو گروه دیده می شود: هم کسانی که از شدت “تقوا” بوی نامطبوع عرق می دهند، و هم کسانی که از چند متر پیش با بوی عطر “پیام محبت و هیجان” را ارسال می کنند. برای تحکیم روابط خانواده و استحکام محبت بین زن و شوهر خانم ها باید از جمله به مسأله عطر زدن توجه کنند.


[۱]  نحل ۸۹؛

[۲]  اعراف ۳۱؛

[۳]  اعراف ۳۲؛

[۴]  نور ۳۰ و ۳۱؛

[۵]  رواه الحاکم وصححه، رقم الحدیث ۳۴۵۶ ، شعب الإیمان للبیهقی، رقم الحدیث۷۵۶۹ ، سنن النسائی، رقم الحدیث۵۰۳۶ ، سنن الدارمی، رقم الحدیث۲۷۰۲ ، صحیح ابن حبان، رقم الحدیث۴۵۰۱ ، صحیح ابن خزیمه، رقم الحدیث۱۵۸۹ ، مشکل الآثار للطحاوی، رقم الحدیث۲۲۸۵٫  وقد حسنه الألبانی فی جلباب المرأه المسلمه فی الکتاب والسنه. الناشر : المکتبه الإسلامیه – عمان – الأردن الطبعه : الأولى – ۱۴۱۳٫

[۶]  قصص ۸؛

[۷]  لدارمی فی سننه ۲|۳۶۲

[۸]  الترمذی، رقم الحدیث ۲۷۱۰؛

[۹]  سنن الترمذی، رقم الحدیث ۲۷۸۸؛

[۱۰]  سنن الترمذی، رقم الحدیث ۲۷۸۸؛

[۱۱]  مسلم، رقم الحدیث ۶۷۳؛

[۱۲]  معرفه الصحابه لأبی نعیم الأصفهانی، رقم الحدیث۷۰۱۲؛

[۱۳]  مسند ابن راهویه، رقم الحدیث ۱۷۷۲؛

[۱۴]  البخاری، رقم الحدیث ۹۶۴ ، مسلم، رقم الحدیث ۸۹۲ ، سنن أبی داوود، رقم الحدیث ۱۱۵۹؛

Facebook'ta PaylaşTwitter'da Paylaş


 ملاحظات

  1. صالح امینی dedi ki:

    سلام
    به نظر می رسد این مطالب شما بیشتر برای آشنا کردن مردم با اسلام حقیقی است. زیرا در نوشته های خویش تاکید بر استفاده قرآن و سنت دارید با این حال باید زیاد بنویسید تا مخاطبانتان بیشتر متوجه فواید این سایت شوند
    ممنونم خیلی عالی بود

    • karshenas dedi ki:

      وعلیکم السلام و رحمه الله
      ما تمام سعی مان در آن است که دین اسلام نازل شده، نه ساخته شده را معرفی کنیم. متشکریم از اظهار نظرصمیمانه شما. موفق باشید

  2. حتی اگر بگوئیم که عطر زدن در این حد اشکال ندارد اما در جامعه ای که افراد متدین در ٱن به علت محکم نگاه داشتن بیش از حد حکم خدا اصلا خود بوی خوش را برای زنان حرام میدانند و مردان جامعه افرادی را که داری بوی طبیعی عطر را دارند محکوم به بی دینی میکنند این جا دیگر زنان به خاطر حفظ آبروی مردان خود باید از عطرزدن در حد کم باید خودداری کنند.این مساله دیگر حل شدنی نیست.

  3. عــــلی dedi ki:

    بسم الله الرحن الرحیم.

    سلام.

    این طبیعی است که اگر زن نظافت خود را رعایت کند و به موقع حمام برود بوی بد عرق نمیدهد.اما دلیل نمی شود که شما بین آنهمه احادیث به یک حدیث بنگرید و بقیه را رد کنید و این یکی که باب میلتان است را قبول کنید در حالی که من با همان آیاتی که از ان استفاده کرده اید پاسخ شما را به طور صریح بیان خواهم کرد:

    اول باید اثبات کنیم که عطر جزء زینت است یا خیر.

    هر چیزی که نظر انسان را جلب کند زینت محسوب میشود.مثل طلا، گوشواره،انگشتر و النگو و …

    و این ها هر کدام به مراتب دارد و اگر بخواهم توضیح دهم بحث طولانی میشود.اما کوتاه و مختصر میگویم که شدت زینتی که مانند النگو به پاهای زن وصل است و صدا میدهد بیشتر از انگشتری است که در دست اوست.زیرا ان زیور هم گوش را مشغول میکند و هم چشم را.

    اما عطر چگونه زینت محسوب واقع میشود.

    شما اگر از کنار زنی رد شوید که بوی خوشی بدهد حتماً علاوه بر لذت بردن از آن بو حتی به سخن گفتن در ذهن هم میایید و پیش خود میگویید که به به عجب بویی میداد.همین زمینه میشود برای اینکه یک جوان مجرد نیازمند تفکر های غلط کند.

    فلذا خداوند متعال فرمود:

    وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلّا ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُیُوبِهِنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُنَّ أَوِ التّابِعِینَ غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَهِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَى اللهِ جَمِیعاً أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۰۲۴ | نور – ۳۱)و به زنان با ایمان بگو چشمهاى خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گیرند، و دامان خویش را (از بى عفتى) حفظ کنند و زینت خود را ـ جز آن مقدار از آنان که نمایان است ـ آشکار ننمایند، و (اطراف) روسرى هاى خود را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود)، وزینت خود را آشکار نسازند مگر براى شوهرانشان، یا پدرانشان، یا پدران شوهرانشان، یا پسرانشان، یا پسران همسرانشان، یا برادرانشان، یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان هم کیششان، یا بردگانشان [= کنیزانشان]، یا مردان سفیه وابسته (به آنها) که تمایلى به زن ندارند، یا کودکانى که از امور جنسى مربوط به زنان آگاه نیستند; و (به زنان با ایمان بگو: هنگام راه رفتن) پاهاى خود را به زمین نزنند تا زینتِ پنهانیشان دانسته شود(و صداى خلخال که برپا دارند به گوش رسد). و اى مؤمنان همگى به سوى خدا بازگردید، تا رستگار شوید.

     

     

    و حتی حدود آشکار شدن زینت را فرمود و اجازه داد که بین چه کسانی باید زینتشان نمایان شود.عطر چیزی نیست که طبق آیه الا ما ظهر منها قرار گیرد زیرا عطر چیز اشکاری نیست بلکه این انسان است که انرا اشکار میکند و میخواهد بفهماند که این بوی خوش از من است پس لذت ببرید.فذا نهی میکند که زینت های خود را بپوشانید و فقط به محرمان نشان دهید.اما انگشتر اینطور نیست بلکه زنی که انگشتر در انگشت دست چپ میگذارد به انسان این را می فهماند که ایشان ازدواج کرده اند.و چون این در دنیا باب شده و اینطور مانده است پس زینتی محسوب نمی شود زیرا برای جلب توجه نیست بلکه برای سلب توجه می باشد.

    خدانگهدار.

  4. حسن dedi ki:

    جناب اقای علی اقا سلام. توصیه میکنم بجای اوردن دلایل تعصبی که ناشی از عدم درک درست از افعال انسان به نظر بنده عطف به سخن گوهر مولا امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام میانه روی در هر کاری موجب سعادت هست نه کم ونه زیاد ..با احترام به مطالب اموزنده این سایت که سعی در بیان اصل اصول اسلام دارد نه اسلام ساخت تخیلات عرض بنده اینجاست اگر اگر میتوانید از محتویات قران کریم به مطالب جدیدی دست پیدا کنید که از جمله ان میتوان به درمان بیماریها اشاره کرد…تکرار مکررات  زیاد جالب نیست… اونقدر محدودیت ایجاد کردن با استناد به احادیث که جوانهای امروزی گوشی یرای این مطالب ندارند این ناشی از کم کاری امثال ماهاست.. درصورتی که دیگر ادیان که بعضا دین هم نیستن مانند فری ماسون باعلم به غلط بودن راهشان چه تلاشها که نمیکنن..متاسفانه ما برای دین ثابت شده خودمان فومول میتراشیم.. دست از تعصب کور کورانه برداریم.. واقعیت گرایانه تر نگاه کنیم بهتر میفهمیم مطالب شیرین قران رو…

ابراز نظر  
نظر خود را درباره اين مطلب بيان کنيد *
 

شوهد 2.321 مرة/مرات