آیا یهودیان قول عصیان داده اند؟
دین و فطرت// یک اشتباه دیگر در فهم قرآن کریم تاريخ انتشار: ۱۷ آبان ۱۳۹۲ Tavsiye Et Yazdır

تفسیر تازه برای قول یهودیان در آیه ۹۳ سوره بقره

آیا یهودیان قول عصیان داده اند ؟

خداوند چنین می فرماید:

وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَکُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَکُمُ الطُّورَ خُذُواْ مَا آتَیْنَاکُم بِقُوَّهٍ وَاسْمَعُواْ قَالُواْ سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا وَأُشْرِبُواْ فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَمَا یَأْمُرُکُمْ بِهِ إِیمَانُکُمْ إِن کُنتُمْ مُّؤْمِنِینَ

و نیز از شما پیمان گرفتیم، و کوه طور را بالای سر شما برافراشتیم (و به شما گفتیم) این دستوراتی را که به شما داده‏ایم محکم بگیرید و  درست بشنوید ، شما گفتید شنیدیم و محکم گرفتیم! در صورتی که به دلیل نافرمانی مهر گوساله به دلهایتان نفوذ کرد. بگو چه فرمان بدی ایمان شما به شما می‏دهد اگر ایمان دارید! (سوره بقره ۲/۹۳)

(سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا) در آیه را در آیه "شنیدیم و محکم گرفتیم" معنی کردیم. در صورتی که در تمام ترجمه ها شنیدیم و مخالفت کردیم معنی می شود.

بهتر است آن صحنه را در ذهن تجسم کنیم. خداوند کوه طور به آن بزرگی را به روی بنی اسرائیل بلند کرده و از آنها قول حتمی می گیرد و می گوید  چیزی که به شما داده ایم محکم بگیرید. در چنین هنگامی چه کسی می تواند بگوید "شنیدیم و مخالفت کردیم" ؟!

این آیه موقعیت کوه را بهتر توضیح می دهد:

وَإِذ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّهٌ وَظَنُّواْ أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُواْ مَا آتَیْنَاکُم بِقُوَّهٍ وَاذْکُرُواْ مَا فِیهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ

 و نیز بخاطر بیاور هنگامی را که کوه را بر فراز آنها همچون سایبانی بلند کردیم، آنچنان که گمان کردند بر آنها فرود خواهد آمد (و در این حال از آنها پیمان گرفتیم و گفتیم) آنچه را به شما (از احکام و دستورات) داده‏ایم با قدرت (و جدیت) بگیرید و آنچه را در آن است به یاد داشته باشید (و عمل کنید) تا پرهیزگار شوید. (سوره اعراف ۷/۱۷۱)

برای لحظه ای فکر کنید، که آنها "مخالفت کردیم" بگویند. آیا از چنین کسانی می توان قول گرفت؟ در صورتی که خداوند می فرماید، "از شما پیمان گرفتیم".

در قسمت پایانی آیه چنین می گوید، "در صورتی که به دلیل نافرمانی مهر گوساله به دلهایتان نفوذ کرد. بگو چه فرمان بدی ایمان شما به شما می‏دهد اگر ایمان دارید!" برای کسانی که می گویند "شنیدیم و مخالفت کردیم"، نمی توان چنین لفظی به کار برد.

هنگامی که به کلمات معنی می دهیم باید خیلی دقت داشته باشیم. وقتی می خواهیم (سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا) را معنی کنیم باید به "عََصَیْنَا" دقت داشته باشیم. (العصا) به معنی عصا (چوب دستی) می باشد. اما (عصی) محکم گرفتن آنگونه که معمولا عصا را می گیریم و یا مانند زدن عصا به زمین.

اسماعی، به نقل از برخی بصره ای ها چنین می گوید: به این دلیل عصا، عصا گفته می شود که، انگشتان دست دور آن گرفته می شود. ازنظر ابو عبید، ریشه معنی عصا، گرد هم آمدن و به توافق رسیدن است. "عصی" به معنی عصیان کرده و از فرمان سر پیچی کرده و مخالفت کرده نیز می باشد. هر دو این معنی ها در عصا نهفته است. اگر از آن برای کاری استفاده می کنید، به معنی محکم گرفتن. اما اگر برای کوبیدن به سر کسی استفاده می کنید، به معنی عصیان می باشد.

به همین دلیل (سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا)، به معنی "شنیدیم و محکم گرفتیم"، و همچنین به معنای "شنیدیم و مخالفت کردیم" می تواند باشد. انسانهای بد خواه این طور واژه ها را انتخاب می کنند که به هر سمتی بتوان سوق داد. به این نحوه استفاده از کلمات جناس گفته می شود.  (سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا)، در سوره نساء آیه ۴۶ به این شکل استفاده شده است. به این دلیل در آن آیه یهودیان به جای (سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا)، به کار بردن (سمعنا و اطعنا) = "شنیدیم و اطاعت کردیم" را بهتر می دانند. "بهترین" چند درجه بالاتر از "بهتر" می باشد. پس می توان گفت که یهودیان  (سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا)، را به کار ببرند بهتر است؛ اما از طرف دیگر چون می توان  به معنای "شنیدیم و مخالفت کردیم" نیز به کار برد، خداوند به کار بردن جمله دوم را توصیه می کند.

در تورات راجع به این موضوع چنین گفته شده:

موسی رفت و تمام فرمایشات رب را به مردم تعریف کرد. و مردم فریاد زدند رب هرچه که فرموده اجرا خواهیم کرد.

موسی تمام فرمایشات رب را نوشت.

  3.      مُشه (موسی) آمده برای آن قوم تمام سخنان خداوند و تمام آن احکام را تعریف کرده بود. همهی آن قوم یک صدا جواب داده گفتند: تمام سخنانی را که خداوند گفته است انجام خواهیم داد.

۴٫      مُشه (موسی) تمام سخنان خداوند را نوشت و بامدادان سحرخیزی نموده، قربانگاهی در دامنهی آن کوه و دوازده سکو برابر دوازده سبطهای ییسرائل (اسرائیل) بنا کرد.

۵٫      نوجوانان (نخستزادههای) ییسرائل (اسرائیل) را فرستاد و آن‏ها برای خداوند قربانیهای سوختنی تقدیم کردند و گاوهایی به عنوان  ذبح سلامتی ذبح کردند.

۶٫      مُشه (موسی) نصف آن خون را گرفته در ظرفهایی قرار داد و نصف (دیگر) آن خون را بر قربانگاه پاشید.

۷٫      پیماننامه را گرفت و در حضور آن قوم خواند. آن‏ها گفتند، هرآنچه را که خداوند گفته است انجام داده و اطاعت خواهیم کرد. (تورات، میشپاطیم-فصل بیست و چهارم)

مطالب تورات با مطالب قرآن مطابقت دارد. از این بحث به چنین نتیجه می رسیم که برای تفسیر قرآن، می توانیم از کتب آسمانی دیگر استفاده کنیم.

 

Facebook'ta PaylaşTwitter'da Paylaş

ابراز نظر  
نظر خود را درباره اين مطلب بيان کنيد *
 

شوهد 196 مرة/مرات