منظور از آیه ” از روح خویش در او دمید” چیست ؟

آیا آیه ”  از روح خویش در او دمید” به منظور تکریم و تشریف است؟ خدا  با دمیدین از روح خود بر  انسان  به گوش و چشم و دل اشاره می کند؟

اینچنین احساس نه تنها در انسان و حتی  در  چهارپایان نیز  وجود دارد. آیا حیوانات دارای  گوش و چشم و دل نیستند؟

 بعضی ها معتقدند خدای متعال از روح خود در آدمی دمیده و تکه ای از وجود خویش را درون انسان قرار داده است و انسان به اشرف مخلوقات تبدیل شده است. و آنان  معتقدند همه این شرافت  و برتری ها به این دلیل می باشد که تکه ای از وجود خدای متعال در درون همه انسانها قرار گرفته است و آنها این آیات را مانند دلیل نشان می دهند.  ولی به این نکته باید توجه داشت که  این عده در ترجمه و فهم آیات دچار خطای بزرگی شده اند که در نتیجه بیشتر مسلمانان را به  مسیری انداختند  که هرگز از آن طریق، به مقصد و هدف نخواهند رسید

 ولی حقیقت این است که خداوند عالم با دمیدن از روح خود سه چیز را به انسان هدیه کرده است که در حیوانات وجود ندارد.  به آیه مورد نظر توجه کنیم:

ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِیهِ مِنْ رُوحِهِ وَجَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَهَ قَلِیلًا مَا تَشْکُرُونَ (سجده ۹)

“آنگاه او را درست‏اندام کرد و از روح خویش در او دمید و براى شما گوش و دیدگان و دلها قرار داد چه اندک سپاس مى‏ گزارید”

آن کلماتی که در آیه ذکر شده  است از جمله “السَّمْعَ” تنها شنیدن نیست، همچنین به معنی گوش دادن می باشد،  “وَالْأَبْصَارَ”  به معنی بصیرت و   “الْأَفْئِدَهَ”  قلب است. تفاوت انسان از مخلوقات دیگر در این چیزهاست. البته انسان بدلیل این چیزها از دیگر مخلوقات بالاتر و شرافتتر است. این روح مورد بحث که در انسان دمیده شده و خداوند آن را به خودش نسبت داده روحی است که خداوند آن را آفریده و از جهت تکریم و بیان شرافت و عظمت آن به خودش نسبت داده است.. ولی….

ولی آنان که از این احساسات درست استفاده نمی نمایند آنان از حیوانات پایینتر محسوب می شوند که خدای متعال در این باره در کتاب خود می فرماید:

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لَا یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا یَسْمَعُونَ بِهَا أُولَئِکَ کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ  (اعراف ۱۷۹)

“در حقیقت بسیارى از جنیان و آدمیان را براى دوزخ آفریده‏ ایم [چرا که] دلهایى دارند که با آن [حقایق را] دریافت نمى کنند و چشمانى دارند که با آنها نمى ‏بینند و گوشهایى دارند که با آنها نمى ‏شنوند آنان همانند چهارپایان بلکه گمراه‏ ترند [آرى] آنها همان غافل‏ماندگانند”

 

Facebook'ta PaylaşTwitter'da Paylaş

ابراز نظر  
نظر خود را درباره اين مطلب بيان کنيد *
 

شوهد 1.021 مرة/مرات