در چه مواقع دروغ و کذب جایز هست؟

می گوند در بعضی موارد دروغ گفتن مجاز هست. وفق آیه ۱۳۵ سوره نساء به این موضوع نظر شما چیست؟

آیه مورد نظر این است:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُونُوا قَوَّامِینَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِکُمْ أَوِ الْوَالِدَیْنِ وَالْأَقْرَبِینَ إِنْ یَکُنْ غَنِیًّا أَوْ فَقِیرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا

اى کسانى که ایمان آورده‏ اید پیوسته به عدالت قیام کنید و براى خدا گواهى دهید هر چند به زیان خودتان یا [به زیان] پدر و مادر و خویشاوندان [شما] باشد اگر [یکى از دو طرف دعوا] توانگر یا نیازمند باشد باز خدا به آن دو [از شما] سزاوارتر است پس از پى هوس نروید که [درنتیجه از حق] عدول کنید و اگر به انحراف گرایید یا اعراض نمایید قطعا خدا به آنچه انجام مى‏ دهید آگاه است

دروغ و کذب در تمامی ادیان الاهی از زشت ترین گناهان و منشأ بسیاری از مفاسد است که آیات الاهی انسانها را از آن نهی می نماید که یکی از همان آیات را در فوق ذکر کردیم. دین مبین اسلام  بقدرى به موضوع دروغ اهمیت داده که قران کریم در آیه ۱۰۵ سوره نحل دروغ و کذب را اینچنین تعریف می کند و دروغگویان را مذمت کرده حتی آنها را در ردیف منکران آیات الاهی می شمارد.

“إِنَّما یَفْتَرِی الْکَذِبَ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْکاذِبُون(‏سوره نحل آیه ۱۰۵)

“تنها کسانى دروغ‏پردازى مى کنند که به آیات خدا ایمان ندارند و آنان خود دروغگویانند”

اما در عین حال در بعضی از مواضعی استثنایی به وجود می آید که اگر در آنجا انسان حقیقت را بگوید به خطر جانی بیفتد، یعنی  در مواردى که جان انسان به خطر مى افتد و براى نجات از خطر راهى جز توسل به دروغ نیست، در این مورد دروغ گفتن مجاز می باشد. ولی به خاطر مصلحت فردى خود و منافع شخصی و کارهای جزیی دروغ گفتن اصلا حرام و گناه است.

Facebook'ta PaylaşTwitter'da Paylaş

ابراز نظر  
نظر خود را درباره اين مطلب بيان کنيد *
 

شوهد 407 مرة/مرات