پاسخ:
پروردگار متعال در آیه ۶ سوره نور، به مردی که همسرش را به زنا متهم میکند، چنین دستور میدهد:
“وَٱلَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَٰجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَآءُ إِلَّآ أَنفُسُهُمْ فَشَهَـٰدَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَـٰدَٰتٍۭ بِٱللَّهِ ۙ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ”
“و کسانی که همسران خود را به زنا متهم میکنند و جز خودشان شاهدانی ندارند، هر یک از آنان باید چهار بار به نام خدا شهادت دهد که از راستگویان است.”
در آیه پیش از آن بیان شده است که اگر نتواند اثبات کند و همسرش نیز این اتهام را انکار نماید، آن مرد به هشتاد تازیانه مجازات میشود. همچنین در آیات بعدی، راه رهایی مرد از این مجازات و نیز رهایی زن از مجازات صد تازیانه نشان داده شده است؛ یعنی با آوردن خدا به شهادت و لعن یکدیگر:
“وَٱلْخَـٰمِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ ٱللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ”
“و بار پنجم بگوید: اگر از دروغگویان باشد، لعنت خدا بر او باد!» و شهادت چهارباره زن به نام خدا بر اینکه شوهرش از دروغگویان است، عذاب را از او دفع میکند.
چنانکه از آیات برمیآید، حتی اگر مردی همسر خود را در حال زنا با شخص دیگری ببیند، به او اجازه داده نشده است که او را بکشد یا به راه دیگری متوسل شود.
اما متأسفانه در سنتها دیده میشود که وقتی مردان با چنین کارهای زشت و مشابه آن روبهرو میشوند، واکنش چندان شدیدی نشان نمیدهند. حال بگویید آن مرد این کارهای زشت را با چه کسی انجام میدهد؟
بیتردید زنا از بزرگترین گناهان و حرامها و حادثهای بسیار سنگین است. با این حال، خدای متعال درست ترین و بهترین راه برخورد با همه این امور را نشان داده است. از این رو، ما موظفیم بر اساس راهی که او تعیین کرده عمل کنیم و نباید با مغلوب شدن در برابر احساسات و خشم خود، دست به کارهایی بزنیم که پشیمانی ابدی به دنبال دارد.
