دين وفطرت

پایان بنی اسرائیل از نگاه تورات و قرآن

پایان بنی اسرائیل از نگاه تورات و قرآن 

بنی‌اسرائیل تنها یهودیان نیستند. عیسی علیه‌السلام نیز از بنی‌اسرائیل است و پیامبری است که خداوند برای آنان فرستاده است. بسیاری از یهودیان به او ایمان نیاوردند، به مادرش مریم تهمت‌های بزرگی زدند، حتی ادعا کردند که عیسی را کشته‌اند (نساء ۴/۱۵۶-۱۵۸). کسانی که به عیسی ایمان آوردند، خود را مسیحی نامیدند (مائده ۵/۱۴). تورات همانگونه که کتابی است برای یهودیان همچنان کتابی است که مسیحیان نیز به آن ایمان دارند. از این رو اطلاعات موجود در آن برای مسیحیان نیز مهم است.

بنی‌اسرائیل خوب می‌دانند که محمد علیه‌السلام آخرین پیامبر خداست، اما چون از فرزندان خودشان نیست، او را نمی‌پذیرند (بقره ۲/۸۹-۹۲). عبارت موجود در تورات چنین است:

«(ای موسی!) از میان برادرانشان (فرزندان اسماعیل) برای آنان پیامبری مثل خودت برمی‌انگیزم. سخنان مرا از دهان او خواهید شنید. همه چیزهایی را که به او فرمان داده‌ام برای آنان بازگو خواهد کرد. کسی که سخنان این پیامبر را نشنود که به نام من سخن می‌گوید، من او را مجازات خواهم کرد.» (تثنیه ۱۸:۱۸،۱۹)

سرزمین‌های موعود

سرزمین موعود، تنها بخش خاصی از جهان نه، بلکه تمامی آن است. در این مورد در تورات آیات زیر آمده است:

«کسانی که راست کردار و راست گو هستند، زمین را به ارث خواهند برد.» (تورات، مزامیر ۳۷:۲۹)

«اگر امروز فرمان‌هایی را که خداوند به تو داده است، نگه داری و انجام دهی و سخنان او را به خوبی بشنوی، خداوند تو را بر همه ملت‌های زمین برتری خواهد داد.» (تثنیه ۲۸:۱)

در انجیل نیز این عبارات آمده است:

«خوشا به حال کسانی که نرم دلند! زیرا آنان زمین را به ارث خواهند برد.» (متی ۵:۵)

در قرآن، خداوند تعالی در این مورد به بنی‌اسرائیل چنین می‌فرماید:

«ای فرزندان اسرائیل! به یاد آورید نعمتم را که بر شما ارزانی داشتم و بمانید بر پیمانی که با من بستید تا من نیز بمانم بر پیمانی که با شما بستم و تنها از من بترسید. و ایمان بیاورید به آن­چه که نازل کردم (قرآن) به عنوان تصدیق کنندۀ آن چه که در پیش شماست (تورات) و شما نخستین کسانی نباشید که به آن کفر می‍ورزد و آیاتم را در برابر بهای ناچیزی نفروشید و تنها از من بترسید!» (بقره ۲/۴۰-۴۱)

پیمان بنی‌اسرائیل با خداوند، ایمان آوردن و پیروی از کتاب جدیدی است که کتاب‌های خودشان را تصدیق می‌کند، یعنی قرآن (آل عمران ۳/۸۱، ۸۴؛ أعراف ۷/۱۵۷). از این رو آنچه به آنها وعده داده شده، حکومت بر جهان است به شروط  پیروی از احکام قرآن. خداوند متعال می‌فرماید:

«همانا نوشتیم در زبور پس از ذکر که زمین را بندگان شایستهٔ من به ارث خواهند برد.» (انبیا ۲۱/۱۰۵)

شرایط بندگی نیکو در تورات چنین آمده است:

«امروز، اگر کلام پروردگارت، خداوندت، را به خوبی گوش دهی تا تمام فرمان‌های او را رعایت کنی و انجام دهی، خداوندت تو را بر تمامی ملت‌های جهان برتری خواهد داد.» (تثنیه ۲۸:۱).

در انجیل نیز این سخنان از عیسی علیه‌السلام آمده است:

«اکنون به سوی کسی که مرا فرستاده می‌روم. اما هیچ‌کدام از شما از من نمی‌پرسید: ‘کجا می‌روی؟’ اما دل شما به خاطر گفتن این سخنان، اندوهگین شده است. به شما حقیقت را می‌گویم، رفتن من به نفع شماست. اگر نروم، فارقلیط به سوی شما نخواهد آمد.» (یوحنا ۱۶:۵-۷)

«هنوز چیزهای بیشتری برای گفتن به شما دارم، اما اکنون نمی‌توانید آن را تحمل کنید. اما وقتی او، یعنی روح حقیقت (فارقلیط)، بیاید، شما را به تمام حقیقت رهنمایی خواهد کرد. زیرا خودش خودبه‌خود سخن نخواهد گفت، فقط آنچه را شنیده بیان خواهد کرد و آنچه در آینده رخ خواهد داد به شما اطلاع خواهد داد. او مرا به بالا خواهد رساند، زیرا آنچه از من است به شما منتقل خواهد کرد. هر چه از پدر است از آن من است. دلیل اینکه می‌گویم ‘آنچه از من است به شما منتقل خواهد کرد’، همین است.» (یوحنا ۱۶:۱۲-۱۵)

یهودیان و مسیحیان به دلیل پیروی نکردن از اوامر موجود در تورات و انجیل نمی‌توانند بر سرزمین‌های وعده داده شده تسلط پیدا کنند و به اهداف خود برسند.

وضعیت امروزی بنی‌اسرائیل 

بخش‌های زیادی از تورات پنهان شده است. در این باره خداوند می‌فرماید:

« ۱۵- ای اهل کتاب/متخصصان در دانش کتابشان، همانا رسول/فرستادهٔ ما به سوی شما آمد تا بسیاری از چیزهایی را که از کتاب می­ پوشیدید بر شما روشن سازد و از بسیاری هم چشم پوشد؛ همانا شما را از سوی خداوند نور و کتابی روشن آمد.۱۶- که خداوند در پرتو آن هر که را که خشنودی او را پیروی کند به راه های سلامت ره نماید و به خواست/تأیید خود از تاریکیها به سوی روشنی بیرونشان آورد و به سوی راهی راست ره شان نماید.» (مائده ۵/۱۵-۱۶)

خداوند دربارهٔ سرنوشت بنی‌اسرائیل می‌فرماید:

«و آگاهی دادیم به بنی‌اسرائیل در آن کتاب (تورات) وحی که همانا دو بار در زمین فساد/تباهی خواهید کرد و همانا سرکشی [و برتری جویی] بزرگی خواهید کرد. و چون وعده سرکوب ] نخستین آنها فرارسد برخی از بندگان سرسخت و جنگجوی خود را بر شما برانگیزیم که تا اندرون خانه ها نفوذ کنند؛ و این وعده ای است انجام پذیر. سپس شما را بر آنان دولت و پیروزی دهیم و با مالها و فرزندان یاری رسانیم و نفرات شما را بیشتر سازیم. اگر نیکی کنید به خود نیکی کرده اید، و اگر بدی کنید به خود کرده اید. پس چون وعده سرکوب دوم فرارسد باز هم دشمن را بر شما غلبه دهیم تا رویتان را سیاه و دژم کنند و تا به مسجد الاقصی در آیند چنان که بار اول در آمدند و تا آن چه را بر آن دست یافتند خُرد و نابود کنند.» (اسراء ۱۷/4-۷)

نخستین شکست در زمان پادشاه یهویاکيم رخ داده است. پادشاه بابل، بخت‌النصر وارد اورشلیم شد و پادشاه را تحت فرمان خود گرفت، و همراه با بسیاری از مردم، اشیای گرانبهای معبد را برداشت و برد. سه سال بعد، هنگامی که پادشاه شورش کرد، در سال ۵۹۷ پیش از میلاد، بخت النصر برای بار دوم وارد اورشلیم شد و این بار با تمامی اشیای باقی‌ماندهٔ معبد، یهویاکیم جدید را به بابل برد و به جای او صدقیا را پادشاه کرد. ده سال بعد، در زمان سلطنت صدقیا، هنگامی که بخت النصر برای بار سوم به اورشلیم لشکرکشی و شهر را محاصره کرد، قحطی وحشتناکی رخ داد. سرانجام شهر سقوط کرد، معبد، کاخ و به طور کلی اورشلیم به آتش کشیده شد، دیوارها تخریب گردید و بخشی از مردم تبعید شدند. (دایرةالمعارف اسلامی دیانت/ترکیه، مدخل اورشلیم).

در سال ۷۰ میلادی، فرماندهٔ رومی، تیتوس، اورشلیم را محاصره کرد و تقریباً تمام شهر از جمله بیت‌المقدس را به آتش کشید. در این هنگام، بنی‌اسرائیل به دلیل تحت حکومت روم بودن، نیروی نظامی برای مقاومت در برابر آنها نداشتند. به همین دلیل آن شکست، شکست بیان شده در آیهٔ ۷ سورهٔ اسرائیل نیست. به هر حال اگر چنین بود، خداوند می‌فرمود که آن نیز رخ داده است. یهودیان و مسیحیانی که به تورات ایمان دارند، در هیچ دوره‌ای از تاریخ به اندازهٔ سدهٔ ۲۱ به ثروت و قدرت نظامی نرسیده‌اند.

در جنگی که اسرائیل برای تصرف غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کرد، کشورهای مسیحی در کنار اسرائیل قرار گرفتند و به همه جهانیان نشان دادند که چیزی به نام حقوق بین‌الملل و حقوق بشر را به رسمیت نمی‌شناسند و با این کار ثابت کردند که در شرارت به اوج رسیده اند. به‌خاطر این اشتباهات بزرگ، زمان تهدید دوم فرا رسیده است. اکنون بندگان مأمور شده از سوی خداوند بر آن‌ها حکومت خواهند کرد و همه چیزشان را ویران و با خاک یکسان خواهند ساخت. از این پس تحقق یافتن وعده‌ای را که در تورات آمده همه خواهنددید: «اما این چنین خواهد شد که اگر امروز فرمان‌هایی را که خداوند خدای تو به تو می‌گوید و شریعت او را گوش ندهی و به آن عمل نکنی، تمامی این لعنت‌ها بر تو فرو خواهند آمد و به تو خواهند رسید. در شهر ملعون خواهی بود و در صحرا ملعون خواهی بود.» (تثنیه ۲۸:۱۵-۱۶).

در تورات در بخش‌های تثنیه (۱۵:۲۸-۶۸ و ۴:۳۳ )، اشعیا (۲۴:۵-٣٠) و ارمیا (۲۸:۲؛ ۶:۱۸-١٩) اطلاعات دقیقی دربارهٔ آنچه که به دلیل اشتباهات بنی اسرائیل بر سرشان خواهد آمد، وجود دارد.

آیات موجود در تورات، انجیل و قرآن نشان می‌دهند که قدرت‌ یهودیان و مسیحیان به پایان رسیده و اکنون زمان آن رسیده است که کسانی که صادقانه به قرآن ایمان دارند، بر زمین تسلط یابند.

آیات مرتبط با این موضوع در قرآن به شرح زیر هستند:

« ۳۲- می‌خواهند که فرونشانند/خاموش کنند نور خداوند را (قرآن را) با دهنهاشان و خودداری می‌کند/سرباز می‌زند خداوند مگر اینکه تمام کند/به پایان رساند نورش را و گر دشوار/ناخوش دارند کافران. ۳۳- اوست که فرستاد رسولش(محمد) را/فرستاده اش را با هدایت و دین حق تا پیروز/چیره گرداند آن را بر دین همه اش/بر همه آیینها و گر  دشوار/ناخوش دارند مشرکان.» (توبه ۳۲:۹-۳۳)

ما را در فضای مجازی دنبال کنید