بحثی در باره جمع بین دونماز
دین و فطرت// اعتقاد ما// پاسخ به شبهات قرانی// پرسش و پاسخ تاريخ انتشار: ۰۶ مرداد ۱۳۹۷ Tavsiye Et Yazdır

با عرض سلام واحترامات میخواهیم در باره جمع بین دو نماز معلومات حاصل نمایم لطفا مفهوم جمع بین دو نماز را شرح دهید و اختلافات در این مورد را بین شیعه و سنی بیان کنید؟

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان باویسایت فارسی دین وفطرت
مراد از جمع بین دو نماز خواندن نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء با هم است یعنی بدون فاصله انداختن بین ظهر و عصر و یا بین مغرب و عشاء؛ اصولا با هم یا جدا خواندن این نمازها یکی از اختلافات شکلی در نحوه انجام نماز بین شیعه و سنی است که شیعیان معمولا این دو نماز را با هم می خوانند و اهل سنت معمولا جدا از هم؛ یعنی به طور معمولا شیعیان نمازهای پنجگانه خود را در سه نوبت می خوانند و اهل سنت در پنج نوبت و در هر حال هر دو عمل صحیح است؛ شیعیان همانند اهل سنت باور دارند که جدا خواندن نمازهای فریضه در پنج نوبت عملی بهتر و مطابق سنت پیامبر و امامان است، اما لازم به ذکر هست که این امررا شیعیان به معنای ضرورت و لزوم نمیدانند .
به عبارت روشن تر از نظر شیعه با هم خواندن نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء امری جایز و مستحب- و نه لازم – است و منشا اصلی عملکرد فقهی شیعیان همین منابع روایی قطعی است که برای شیعیان معتبر است ونسبت به منابع شیعه خود امامان معصوم که پیشوای شیعه یان در انجام امور دینی هستند. این گونه نماز خواندن را تجویز نموده اند، در عین حال اگر فردی امکان و تمایل به جدا خواندن نمازها داشت. بسیار خوب است که چنین کند. همان گونه که در برخی مساجد شیعه همین گونه عمل می شود.

مستندات نقلی نشان می دهد که جمع بین ظهر و عصر و مغرب و عشاء هم در منابع شیعه و هم در روایات اهل سنت آمده است و پیامبر خود نیز در مواردی بدون هیچ ضرورتی نمازها را با هم خوانده است؛ برای نمونه به چند روایت شیعه و سنی در این باره اشاره می‏کنیم:

روایات شیعه:
عبدالله بن سنان از حضرت امام صادق(ع) نقل کرده: پیامبر بدون این که عذری در کار باشد، ظهر و عصر و نیز مغرب و عشا را با یک اذان و دو اقامه خواند.(۱)
اسحاق بن عمار از امام صادق(ع) نقل می‏کند: پیامبر بدون این که عذری در کار باشد، ظهر و عصر را در یک جا خواند. عمر به آن حضرت گفت: آیا در نماز حکم تازه‏ای پیدا شده؟ پیامبر گفت: نه حکم تازه‏ای در باره نماز نیامده، ولی خواستم کار را بر امت خودم راحت‌تر کنم.(۲)
عبدالملک قمی می‏گوید: به امام صادق(ع) گفتم: می‏توانم بین دو نماز را بدون این که عذری داشته باشم، جمع بکنم؟ امام در جواب فرمودند: پیامبر این کار را انجام داد و خواست که امت را در آسایش و راحتی قرار دهد.(۳)

روایات اهل سنت:
جابر بن زید از ابن عباس نقل کرده که پیامبر هفت رکعت مغرب و عشا را با هم خواند و هشت رکعت ظهر و عصر را با هم خواند و حضرت در مدینه بود.(۴)
ابن عباس می‏گوید: پیامبر اسلام در مدینه، بین ظهر و عصر و بین مغرب و عشا را جمع می‏کرد، بدون این که عذری در کار باشد.(۵)
سعید بن جبیر از ابن عباس نقل می‏کند: رسول خدا(ص) ظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم خواند، بدون این که خطر و یا سفری در کار باشد.(۶)
عکرمه از ابن عباس نقل می‏کند که پیامبر در مدینه، بدون این که مسافر باشد، مغرب و عشا و نیز ظهر و عصر را با هم خواند.(۷)
در نتیجه میتوانیم بگوئیم اکثر شیعیان از این راه کار جائز و شرعی استفاده کرده و معمولا نمازهای خود را جمع می خوانند، هرچند برخی شیعیان هم مقیدند که نمازهای خود را در پنج وقت و با فاصله بخوانند و حتی برخی مساجد شیعه این گونه عمل می کند که برای افرادی که امکان این امر را دارند این شیوه یقینا بهتر است؛

اما اگر فردی با نخواندن نماز عصر احیانا دیگر نتواند نماز را به جماعت بخواند و یا احیانا نمازش قضا شود، همان جمع خواندن در اول وقت برای او بهتر است. چون ادا نمودن نماز به هر حالت برای مسلمان فرض هست خداوند جل جلاله راه های آسان وبهتر را برای انسانها نشان داده اند اما متاسفانه مذاهب اهل سنت خصوصا مذهب حنفی ادا نمودن نماز هارا در پنج نوبت جدا گانه به استثنی جمع میان نمازظهر و عصر روز عرفه در عرفات و مغرب و عشاء شب عید قربان در مشعر الحرام حتمی ولازم میبینند وحالا اینکه از آیات کریمه واز روایت چنین برمی آید که بدون اینکه مانند شیعیان به عادت تبدیل بکنند بعضی اوقات مثلا در یک فابریکه کار میکرده باشند وقت خیلی کم داشته باشند ویا رئیس فابریکه را بطه اش با عبادت چندان خوب نباشد ویا در سفر باشد ویا کدام کار عاجل داشته بشد که امکان فوت نمازش باشد میتواند بین ظهر وعصر ومغرب وعشاء را جمع بکند
واله اعلم بالصواب
پی‌نوشت‌ها:
۱٫ شیخ حر عاملی، وسائل‏الشیعه، نشر آل البیت ،۱۴۰۹ق، ج ۳، ص ۱۶۰، باب ۳۲، ح۱٫
۲ . همان، ص ۱۶۱، ح ۲٫
۳٫ همان، ح۳٫
۴ . صحیح بخاری، دار ابن کثیر و الیمامه، دمشق و بیروت ۱۴۱۴، ج ۱، ص ۲۰۱، باب تأخیرالظهر الی العصر، ح ۵۱۸٫
۵ . صحیح سنن نسائی، باب الجمع بین الصلوتین فی الحضر،بی جا، بی تا، ج ۱، ص ۲۰۰، ح ۶۰۱٫
۶ . صحیح مسلم، باب الجمع بین الصلوتین فی­الحضر، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۷۴ق، بیروت، ج ۱، ص ۴۸۹، ح ۴۹٫
۷ . مسند احمد بن حنبل، چاپ شده در ضمن «موسوعه­السنه» الکتب السته و شروح‏ها، بی جا، بی تا، ح ۱، ص ۲۲۱، س ۲۷٫

Facebook'ta PaylaşTwitter'da Paylaş

ابراز نظر  
نظر خود را درباره اين مطلب بيان کنيد *
 

شوهد 296 مرة/مرات