دين وفطرت
آیا امامت از شروط ایمان است؟

آیا امامت از شروط ایمان است؟

 

 

 

سوال: من شییعه عاشق اهل بیت هستم. راه پیامبر گرامی و ائمه مطهر می روم، ولی اهل سنت امامت را قبول ندارند و امامت را از شروط ایمان حساب نمی کنند. آیا حکم این چیست؟

پاسخ:

شیعه در لغت یعنی حزب، گروه، و پیروان است. آنها خودشان را پیروان خاندان پیامبر می شناسند. باید بگوییم که همه مذاهب راه خود را درست و پاک نشان می دهند و از خودشان روایات و احادیث می سازند و قرنها مسلمانان را با این راه استثمار می کنند.

باید اعتراف کنیم خدا ما را مسلمان خلق کرده و ما را مسلمان نامیده است. در قران هم به این نشان داده است:

و در ( راه ) خدا به گونه ای که شایسته اوست جهاد کنید ، او شما را ( به اعطاء قرآن و اسلام ) برگزیده ، و در دین ( اسلام ) برای شما هیچ مشقّت و سختی طاقت فرسایی قرار نداده ( هیچ حکم حرجی تشریع نکرده و هر حکم غیر حرجی که به حرج برخورده رفع کرده است ) ، این دین ، ( در اصول و فروع ) همان آیین و شریعت پدرتان ابراهیم است ( ابراهیم ، پدر محمّد و محمّد پدر امت اسلامی است ، پس ابراهیم پدر مسلمین است ) ، او بود که شما را از پیش ( در کتاب های انبیای گذشته ) و در این ( کتاب ) مسلمان نامیده ، ( این انتخاب ) برای این است که این پیامبر ( در روز قیامت ) گواه بر شما و شما گواهان بر مردم باشید  . پس نماز را برپا دارید و زکات بدهید و به خدا تمسّک نمایید ، او مولا و صاحب و سرپرست شماست ، و چه خوب مولا و چه خوب یاوری است. (حج 78)

یکی از چیزهایی که خدا دوست ندارد و قران انتقاد می نماید  تبعیض فرقه ها و مذاهب است.

خدای تعالی در قران کریم نام یهود و نصرانیان را که بمذاهب و فرقه ها جدا شدند  ذکر کرده و  آنها را به ما مثال می گوید . در آیه دیگر می فرماید :

ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی و لکن حق گرایی تسلیم خدا بود و نیز از مشرکان نبود"

خدا اهل سنة بودن ما و یا اهل شیعه  بودن ما امر نکرده است و حتی از شیعه بودن ما را منع کرده است. چون در سوره صافات آیه 83 در باره شیعه می فرماید:

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا 

"فرعون در آن سرزمین برتری جست و مردمش را فرقه فرقه ساخت فرقه ای را زبون می داشت و پسرانشان را می کشت و زنانشان را زنده می گذاشت که او از تبهکاران بود"

 

(ثم لننزعن من کل شیعه ایهم اشد علی الرحمن عتیا): (آنگاه از هر گروه ،هر کس را که در برابر خدای رحمان بیشتر سرکشتی نموده ، جدا می کنیم )، (نزع ) یعنی استخراج و بیرون کردن و (شیعه ) یعنی جماعتی که یکدیگر را بر امری یاری دهند یا همه پیرو یک عقیده باشند و (عتی ) به معنای سرکشی و تمرد و عصیان است ، می فرماید:بزودی از هر جماعتی که متشکل شدند، نافرمانترین آنها نسبت به خدای بخشنده رابیرون می آوریم ، یعنی رؤسا و پیشوایان گمراهی و ضلالت را جدا کرده و بیرون می نمائیم ، بعضی گفته اند، ما بعد از بیرون کردن متمردترین آنها، باز به متمردترین ازمیان بقیه می پردازیم و هکذا همه را بیرون می آوریم . و علت بکار بردن کلمه (رحمن ) به جای (الله ) آنست که اشاره به بزرگی تمرد وعصیان ایشان نماید، چون آنها کسی را نافرمانی کرده اند که رحمت او همه چیز را فراگرفته و ایشان جز رحمت ، چیزی از او ندیده اند (مریم )69

از آن کسانی که دین خود را پراکنده ساختند و گروه گروه شدند و هر گروهی به آنچه در نزد خود دارند خرسندند (روم 32)

گسانی که زبان عربی بلد هستند و با شیعه بودنشان احساس افتخار می نمایند به آیات مذکور  تقاضای  دقت داریم . امامان برای آنکه از اولاد پیامبراند لایق احترام هستند ولی حساب کردن امامت آنها از شروط دین درست نمی باشد. همه این عوامل بسبب سیاسی ایجاد شده است

 

ما را در فضای مجازی دنبال کنید