سؤال:
آیا برای شوهر جایز است که از شیر همسرش بنوشد؟ و اگر چنین کاری انجام دهد، آیا همسرش به سبب رضاع، مادر او محسوب میشود؟
پاسخ:
اولاً: از نظر طبیعی و فطری، مناسب نیست که شوهر از شیر همسرش بنوشد؛ زیرا این شیر برای کودک آفریده شده، نه برای شوهر. با این حال، ممکن است هنگام مقدمات آمیزش، مقداری از شیر وارد دهان شوهر شود؛ در این صورت اگر به درون شکم او برسد، گناهی بر او نیست.
ثانیاً: اگر شوهر از شیر همسرش بنوشد، فرزند رضاعی او محسوب نمیشود؛ زیرا شرط تحقق رضاعِ محرِّم (رضاعی که باعث میشود کودک فرزند زن شیرده به شمار آید) این است که شیر خوردن در سن کودکی و پیش از پایان دوران شیرخوارگی باشد؛ یعنی در دو سال نخست زندگی کودک، چنانکه خداوند متعال فرموده است:
﴿مادران، فرزندان خود را دو سال کامل شیر میدهند؛ این برای کسی است که بخواهد دوران شیرخوارگی را کامل کند﴾. [سوره بقره، آیه ۲۳۳]
پس کامل شدنِ رضاع (شیرخوارگی) با کامل شدن دو سال است، و آنچه پس از دو سال رخ دهد، از نظر شرعی اثر حقیقیِ رضاع را ندارد؛ زیرا دیگر نقشی در روییدن گوشت و استحکام استخوانها ندارد و کودک از شیر بینیاز شده است. بنابراین، برای فرد بزرگسال و بالغ، حرمت رضاع ثابت نمیشود و شوهر همچنان شوهر باقی میماند و رابطه به مادریِ رضاعی تبدیل نمیشود؛ زیرا تحقق رضاعِ کامل تنها در دو سال نخست زندگی است.
