دين وفطرت
سورة‌ ‌قريش 106.

سورة‌ ‌قريش 106.

 

سورة‌ ‌قريش

سوره قریش [1]

‌بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خدا که نیکی اش بی‌اندازه ومهربانی‌اش فراوان‌

لِإِيلَافِ‌ ‌قُرَيْشٍ‌ ‌{‌1‌} برای آنکه قریش الفت گرم ببینند.

إِيلَافِهِمْ‌ ‌رِحْلَةَ‌ ‌الشِّتَاء‌ ‌وَالصَّيْفِ‌ ‌{‌2‌} الفت را در سفرهای [2] زمستانه و تابستانه نیز دیدند

فَلْيَعْبُدُوا‌ ‌رَبَّ‌ ‌هَذَا‌ ‌الْبَيْتِ‌ ‌{‌3‌} پس بايد صاحب اين خانه (کعبه) را بپرستند!

الَّذِي‌ ‌أَطْعَمَهُم‌ ‌مِّن‌ ‌جُوعٍ‌ ‌وَآمَنَهُم‌ ‌مِّنْ‌ ‌خَوْفٍ‌ ‌{‌4‌} همان صاحبی [3] که به آنها هنگام گرسنگی طعام داد [4] و از ترس ایمن ساخت.


 

[1] از سوره های مکی می باشد، تعداد آیات 4. . نامش را از آیه اول از کلمه “قریش” گرفته است. نام قبیله ای است  که از نسل فرزند حضرت ابراهیم اسماعیل می آید و در شهر مکه اقامت داشتند

[2]  قریشی ها در زمستان به یمن و اتیوپی (حبشه) ودر تابستان به سوریه و آنادولی سفرهای تجاری انجام می دادند.

[3] “روزی ابراهيم عرض كرد: ای صاحب من (رب من)  اينجا را شهر امني قرار ده، و اهل آن را آنها كه ايمان به خدا و روز رستاخیز آورده‏ اند از انواع برکات روزی ده!  خدا نیز فرمود: كسی که كفر بورزد اندكى برخوردارش مى ‏كنم، سپس وی را به عذاب آتش می ‏كشانم و چه بد سر انجامی دارد.(بقره/126)

[4]  “آيا نمی بینند  كه ما مکان آرام و امني برای آنها قرار داديم در حالي كه مردم از اطراف آنها ربوده می شوند؟ آيا به باطل ايمان می ‏آورند و به نعمت خدا كفران می ‏نمایند؟ (عنکبوت،29/67

ما را در فضای مجازی دنبال کنید