گفتن “یا حسین!” چه اشکالی دارد؟

سؤال: من یک شیعه هستم که از راه اهل‌بیت علیهم‌السلام پیروی می‌کنم. اما هنگام دعا، «یا حسین!» نمی‌گویم و از ایشان به‌عنوان واسطه درخواست نمی‌کنم، بلکه مستقیماً به درگاه خداوند متعال دعا کرده و حاجاتم را از او می‌طلبم. آیا کار درستی انجام می‌دهم؟

پاسخ: بله، این کار صحیح و مطابق با اصل توحید در دعاست. زیرا دعا، عبادت است و عبادت تنها شایسته‌ی خداوند یکتاست. همان‌گونه که در قرآن کریم آمده است: «ادعونی أستجب لکم»؛ مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.

در حقیقت، گفتن «یا حسین!» به‌عنوان یک خطاب یا اظهار محبت نسبت به حضرت امام حسین علیه‌السلام، فی‌نفسه اشکالی ندارد؛ چنان‌که در زبان عربی نیز صدا زدن افراد، چه زنده و چه درگذشته، امری رایج بوده است. اما آنچه باید مورد دقت قرار گیرد، نیت و اعتقاد در پس این الفاظ است. اگر این ندا به معنای درخواست مستقل کمک، نجات یا برآوردن حاجت از غیر خدا باشد، این امر با اصل توحید در تعارض قرار می‌گیرد و می‌تواند انسان را به مرز شرک نزدیک سازد؛ چرا که تنها خداوند است که «قادر مطلق» و «مجیب الدعوات» است.

اهل‌بیت علیهم‌السلام خود الگوهای راستین بندگی خدا بودند. آنان مردم را همواره به سوی توحید، اخلاص در عبادت و تمسک به قرآن کریم دعوت می‌کردند. ایشان هرگز راهی جدا از مسیر الهی ارائه نکردند، بلکه خود در همان صراط مستقیم گام برداشتند که خداوند در قرآن معرفی کرده است.

از این‌رو، اختلاف‌گذاری میان «راه اهل‌بیت» و «راه پیامبر» یا تقسیم‌بندی‌هایی چون شیعه و سنی، اگر موجب تفرقه، تعصب و فاصله گرفتن از حقیقت دین شود، با روح اسلام سازگار نیست. چرا که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و اهل‌بیت پاک ایشان، همگی به یک حقیقت واحد دعوت می‌کردند و آن، اسلام ناب و تسلیم در برابر اراده‌ی الهی بود.

پس شایسته است که مسلمانان، به‌جای تأکید بر نام‌ها و عناوین، به محتوای دین توجه کنند؛ یعنی ایمان خالص، عمل صالح، پیروی از قرآن و سنت صحیح. همان‌گونه که خداوند فرموده است: «وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِی مُسْتَقِیمًا فَاتَّبِعُوهُ»؛ این است راه راست من، پس از آن پیروی کنید.

در پایان، باید گفت که محبت به اهل‌بیت علیهم‌السلام، جزئی جدایی‌ناپذیر از ایمان است؛ اما این محبت باید در چارچوب توحید و آموزه‌های قرآن قرار گیرد، نه آنکه جایگزین رابطه‌ی مستقیم بنده با پروردگار شود.

پس راه نجات، همان تمسک به قرآن کریم، پیروی از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و حرکت در مسیر توحید خالص است.

والسلام.