فتاوی

اعلانات

آیا پاکی دل کافی نیست و حتماً باید نماز بخوانیم؟

پاسخ : بلی پاکی دل کافی نیست نماز را حتما باید بخوانیم واین امر آفریدگاه جهانیان  هست خداوند جل جلاله در قران کریم در بسیاری ایاتش برای نماز تاکید میکند یکی اون آیت ها چنین هست و أقِم الصلوه طَرَفَی النّهار و زُلَفاً من اللّیل انّ الحسنات یُذهِبْنَ السیئات ذلک ذکری للذّاکرین

«در دو طرف روز و اوایل شب نماز را بپادار، چه آنکه حسنات، سیئات را از بین می برد. این تذکری است برای آنان که اهل تذکرند.»

می دانیم یکی از صفات خداوند متعال، حکیم است؛ یعنی هیچ کاری را بدون حکمت انجام نمی دهد. اینکه خداوند نماز را واجب کرده است ـ با اینکه می توانست به صرف راز و نیاز اکتفا کند ـ حتماً دلیلی و حکمتی داشته که او با علم و تدبیر بی نهایتش از آن اطلاع دارد؛ چون اگر این گونه نباشد باید ـ نعوذ باللّه ـ بگوییم خداوند در واجب کردن نماز، کار عبث و بیهوده ای انجام داده است. پس، از حکیم بودن خداوند می فهمیم که در وجوب و اقامه نماز فایده ها و آثار بسیار زیادی وجود دارد که چیزی جای آن را نمی گیرد.

و یکی از علتهای تشریع احکام از طرف خداوند بر بندگانش، امتحان کردن آنهاست. خداوند از بین بندگان، آنان را که روحیه اطاعت کامل دارند بر می گزیند و آنان که بی چون و چرا به فرمانهای خدایشان عمل می کنند در امتحان اطاعت از خدا نمره قبولی می گیرند. پس یکی از علل واجب شدن نماز این است که خداوند قصد داشته است که با این دستور بندگانش را بیازماید تا معلوم شود چه کسی راز و نیاز خود با خدا را به همان صورت که خداوند فرموده انجام می دهد و چه کسی سرپیچی می کند؛ تا هر دو به پاداش و جزای عملشان برسند.

 

آیا خداوند ‌ از حق مردم می‌گذرد؟

آیا این حقیقت دارد که خداوند بلند مرتبه از حق خود در آن دنیا در مقابل بندگان خود می‌گذرد ولی‌ از حق مردم نه؟

اولا توصیه می کنیم که به حق دیگران نباید تجاوز کرد. برای اینکه حق الناس حق مردم است باین خاطر می گویند “خدا حق الناس را نمی بخشد تا آن زمانی که صاحب آن حق ببخشد”. ولی آن گناهی که هیچ بخشیده نمی شود فقط شرک می باشد.

إِنَّ اللَّهَ لَا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَنْ یَشَاءُ وَمَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِیدًا

خداوند این را که به او شرک آورده شود نمى ‏آمرزد و فروتر از آن را بر هر که بخواهد مى ‏بخشاید و هر کس به خدا شرک ورزد قطعا دچار گمراهى دور و درازى شده است  (نساء ۱۱۶)

خداوند متعال در این آیه به طور واضح بیان کرده که گناه هرکسی را که بخواهد می بخشد. وکسانی هم که بخشیده نمی شوند به اندازه گناهی که انجام داده اند مجازات می شوند.

تجاوز کردن به حق کسی حق الناس است و از گناهان بزرگ محسوب می شود. خداوند همان طور که بیان کرده تمام گناهان هر که را که بخواهد می بخشد، پس در نتیجه حق الناس را هم می بخشد. از طرفی هم خداوند حق شخص مظلوم واقع شده را هم ضایع نکرده و او را راضی می کند.

هر که حق کسی را خورده باشد، باید بلافاصله از آن شخص حلالیت بخواهد. چون در روز قیامت نه دینار و نه درهم کارساز است.

در قران کریم آداب غذا خوردن ذکر شده است؟

می گویند که خدای متعال بسیاری از قواعد زندگی انسان را در قران کریم بیان کرده است. پس در کتاب مقدس آداب غذا خوردن ذکر شده است؟ اگر هست در کدام آیات اشاره شده است؟

قبل از پاسخ به سوال شما می خواهم به حضورتان عرض کنم که ما یعنی “وقف سلیمانیه” حالا در این راه بررسی و کوشش می کنیم  که به انسانها حقایق قران و دین حقیقی را همان طوری که از پروردگار بر رسول خدا (ص) نازل شده است ابلاغ کنیم  و خالی از خرافات یاد دهیم، چون مایه‌ی تاسف است که مسلمانان امروز از دین حقیقی جدا شده اند و آن دینی که زندگی می کنند از اسلام خدای متعال  خیلی دور است و آنان از حقایق بی خبر هستند.

علاوه بر این آنها نمی دانند که راه نجات ما مسلمانان بازگشت به قران است. آری،  بدون شک قوانین و دستورات خدای متعال مایه زندگی انسان است و به او واجب است که  بصورت متعلم زندگی و معیشت خود را با پازل های قرانی سامان دهد و بقول خدای متعال از “مفلحین” شود.  در این موارد خدای متعال می فرماید:

“ای مردم، از سوی پروردگارتان موعظه و اندرزی برای شما آمد، کلامی و قرآنی که مایه شفای بیماری دل ها و روان ها است و چیزی که مایه هدایت و راهنمایی است و رحمت برای مومنان است.

ای پیامبر به مردم بگو به فضل پروردگار و به رحمت بی پایان او و این کتاب بزرگ آسمانی که جامع همه نعمت ها است باید خشنود بشوند نه به ثروت اندوزی و پست و مقام دنیا و فزونی قوم و قبیله” (سوره یونس آیات ۵۸-۵۷)

اگر انسان به آثار خدا توجه  کرده آن را مانند مایه در زندگی انتخاب نماید، دستوراتش خوانده  و در معانیش تفکر کند و نتیجه بگیرد ، بی شک بعد از مدتی حیات و زندگی او  سرشار از نور، روشنایی، طراوت و زیبایی خواهد شد.

 اگر به آیات قرانی  نظری بیفکنیم، خواهیم دید که قرآن، بهترین شیوه‌ها را برای زندگی دنیایی همراه با سعادت به انسان‌ها نشان داده است.

اما پاسخ به سوال شما می توان گفت که البته  آیات بسیاری وجود دارند که در آنها به  بعضی از آداب خوردن اشاره شده است که در اینجا برخی آز همان آیات را بخدمت شما تقدیم می کنیم:

“کُلُوا واشْرَبُوا ولا تُسْرِفُوا إنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفینَ”  و (از نعمت‌‌هاى الهى) بخورید و بیاشامید، ولى اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست نمی‌دارد. (اعراف، ۳۱)

کُلُوا مِنْ ثَمَرِه إِذا أَثْمَرَ وَ آتُوا حَقَّهُ یَوْمَ حَصادِهِ وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفینَ

 از میوه آن، به هنگامى که به ثمر می‌نشیند، بخورید! و حقّ آن‌‌را به هنگام برداشت، بپردازید! و اسراف نکنید، که خداوند مسرفان را دوست ندارد! (انعام، ۱۴۱)

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیِّ إِلاَّ أَنْ یُؤْذَنَ لَکُمْ إِلى‏ طَعامٍ غَیْرَ ناظِرینَ إِناهُ وَ لکِنْ إِذا دُعیتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا ..

اى کسانى که ایمان آورده‏‌اید، به خانه‌‏هاى پیامبر داخل نشوید، مگر شما را به خوردن طعامى فراخوانند، بی‌آن‌که منتظر بنشینید تا طعام حاضر شود. اگر شما را فراخواندند داخل شوید و چون طعام خوردید پراکنده گردید.( احزاب، ۵۳)

وَظَلَّلْنَا عَلَیْکُمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى کُلُوا مِنْ طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَکِنْ کَانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ

و بر شما ابر را سایه‏ گستر کردیم و بر شما گزانگبین و بلدرچین فرو فرستادیم [و گفتیم] از خوراکیهاى پاکیزه‏ اى که به شما روزى داده‏ ایم بخورید و[لى آنان] بر ما ستم نکردند بلکه بر خویشتن ستم روا مى‏ داشتند ) بقره ۵۷)

یَسْأَلُونَکَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوَارِحِ مُکَلِّبِینَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَکُمُ اللَّهُ فَکُلُوا مِمَّا أَمْسَکْنَ عَلَیْکُمْ وَاذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِسَابِ

از تو مى ‏پرسند چه چیزى براى آنان حلال شده است بگو چیزهاى پاکیزه براى شما حلال گردیده و [نیز صید] حیوانات شکارگر که شما بعنوان مربیان سگهاى شکارى از آنچه خدایتان آموخته به آنها تعلیم داده‏ اید [براى شما حلال شده است] پس از آنچه آنها براى شما گرفته و نگاه داشته‏ اند بخورید و نام خدا را بر آن ببرید و پرواى خدا بدارید که خدا زودشمار است. امروز چیزهاى پاکیزه براى شما حلال شده و طعام کسانى که اهل کتابند براى شما حلال و طعام شما براى آنان حلال است و [بر شما حلال است ازدواج با] زنان پاکدامن از مسلمان و زنان پاکدامن از کسانى که پیش از شما کتاب [آسمانى] به آنان داده شده به شرط آنکه مهرهایشان را به ایشان بدهید در حالى که خود پاکدامن باشید نه زناکار و نه آنکه زنان را در پنهانى دوست‏ خود بگیرید و هر کس در ایمان خود شک کند قطعا عملش تباه شده و در آخرت از زیانکاران است (مائده ۴-۵)

رشوه دادن و رشوه گرفتن حرام است

آیا اگر در مقابل کاری  از ما رشوه طلب می نمایند در این صورت وظیفه ما چیست؟

معلوم است که رشوه از نظر اسلام گناه و حرام می باشد چون رشوه  بقول معروف  چیزی است که برای باطل ساختن حق یا ثابت کردن باطل داده می شود. انسان معاصر (بعضیها)  سعی می نماید که کارهایش  را از راه آسان انجام بدهد ولی به حرمت و حلال بودنش توجه نمی کند.

 رشاء (رشوه دادن) و ارتشاء (رشوه گرفتن) از گناهان اند که موجب سلب اعتماد جامعه اسلامی می شود و باین خاطر دین مبین ما رشوه را یک کار زشت و گناه بزرگ معرفی می کند  و رشوه جز گناهان کبیره محسوب می شود. اگر چه تحت عناوینی همچون هدیه ، تعارف ، حق و حساب ، حق الزحمه ، انعام ، شیرینی و الخ…باشد، کلا حرام است. خلاصه الکلام رشوه که ارتباط مستقیمی با حرام خواری دارد به سهولت و بسرعت در اخلاقیات فرد و جامعه اثر می‌گذارد و موجبات فساد آن دو را فراهم سازد.

  در خصوص دیدگاه قران کریم  نیز باید گفت که در قران کریم کلمه رشوه موجود نیست ولی در آنجا  کراراً به مسالۀ حرام خواری و حرمت آن اشاره شده و این عمل مورد نکوهش قرار گرفته  مذموم و ناپسند شمرده شده و منع شده است‌‎.

در سوره بقره آیه ۱۸۸ می­خوانیم، وَ لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُکّامِ لِتَأْکُلُوا فَریقًا مِنْ أَمْوالِ النّاسِ بِاْلإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ

این آیه که خطاب به همه مسلمین جهان است می فرماید: ا و اموالتان را میان خودتان به ناروا مخورید و [به عنوان رشوه قسمتى از] آن را به قضات مدهید تا بخشى از اموال مردم را به گناه بخورید در حالى که خودتان [هم خوب] میدانید.

برخی از علمای دین آیه ۲۹ سوره نساء را دلیلی بر حرمت رشوه ارائه می کنند:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَأْکُلُوا أَمْوَالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَنْ تَکُونَ تِجَارَهً عَنْ تَرَاضٍ مِنْکُمْ وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ إِنَّ اللَّهَ کَانَ بِکُمْ رَحِیمًا

اى کسانى که ایمان آورده‏ اید اموال همدیگر را به ناروا مخورید مگر آنکه داد و ستدى با تراضى یکدیگر از شما [انجام گرفته] باشد و خودتان را مکشید زیرا خدا همواره با شما مهربان است.

حکومتها هم  چون این جرایم را مخل نظم و موجب بی اعتمادی مردم به حاکمیت می دانستند، مجازاتهای بسیارسنگینی برای آنها درنظر گرفتند.

 

آیدین ملاییم

(متخصص در رشته علوم اسلامی)

من دوست دارم حجاب بپوشم ولی والدینم اجازه نمی دهند

من دوست دارم حجاب بپوشم ولی والدینم اجازه نمی دهند، تکلیفم چیست؟  گناهکار من هستم یا آنان؟

بر هر مسلمان واجب است که  به والدین خود اطاعت کند. ولی وبعد از رسیدن  به بلوغ وظیفه بزرگی بر او واجب می شود و نام این وظیفه مسلمان شدن است. یعنی اطاعت به خدای متعال. تسلیمیت به خدا وظیفه فرزند و والدین می باشد.  بنابر این نه والدین و نه فرزند حق ندارند به یکدیگر مانع شوند.  بر زن مسلمان واجب است حجاب کامل را رعایت کند. شرعا والدین حق ندارد که مانع زن در پوشش حجاب شوند. و اگر والدین زن را منع کنند در آنصورت گناهکار می شوند و زن نباید از آنها اطاعت کند

قران کریم در این موارد می فرماید:

یَا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمْ وَاخْشَوْا یَوْمًا لَا یَجْزِی وَالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَیْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَیَاهُ الدُّنْیَا وَلَا یَغُرَّنَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ

(اى مردم از پروردگارتان پروا بدارید و بترسید از روزى که هیچ پدرى به کار فرزندش نمى ‏آید و هیچ فرزندى [نیز] به کار پدرش نخواهد آمد آرى وعده خدا حق است زنهار تا این زندگى دنیا شما را نفریبد و زنهار تا شیطان شما را مغرور نسازد    ) لقمان ۳۳)

وَوَصَّیْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِی عَامَیْنِ أَنِ اشْکُرْ لِی وَلِوَالِدَیْکَ إِلَیَّ الْمَصِیرُ. وَإِنْ جَاهَدَاکَ عَلَى أَنْ تُشْرِکَ بِی مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِی الدُّنْیَا مَعْرُوفًا وَاتَّبِعْ سَبِیلَ مَنْ أَنَابَ إِلَیَّ ثُمَّ إِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ فَأُنَبِّئُکُمْ بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

و انسان را در باره پدر و مادرش سفارش کردیم مادرش به او باردار شد سستى بر روى سستى و از شیر باز گرفتنش در دو سال است [آرى به او سفارش کردیم] که شکرگزار من و پدر و مادرت باش که بازگشت [همه] به سوى من است. و اگر تو را وادارند تا در باره چیزى که تو را بدان دانشى نیست به من شرک ورزى از آنان فرمان مبر و[لى] در دنیا به خوبى با آنان معاشرت کن و راه کسى را پیروى کن که توبه‏ کنان به سوى من بازمى‏ گردد و [سرانجام] بازگشت‏ شما به سوى من است و از [حقیقت] آنچه انجام مى‏ دادید شما را با خبر خواهم کرد. (لقمان ۱۴-۱۵)

آیا حدیثی در باره دعاء خواندن قبل از آمیزش جنسی وجود دارد؟

آیا حدیثی در باره دعاء خواندن قبل ازآمیزش جنسی وجود دارد؟

جواب

:در باره دعاء  خواندن قبل از آمیزش جنسی حدیثی از رسول خدا (ص) وارد شده است  که فرمود

“هرگاه کسی برای مجامعت و آمیزش جنسی نزد همسر خود برود و بهتر است که این دعاء را بخواند

بِاسْمِ اللهِ اَلّلهُمَّ جَنِّبْنا الشَّیْطانَ وَجَنَّبِ الشَّیْطانَ ما رَزَقْتَنا”

“بار خدایا ما را از شیطان دور نگاه دار و شیطان را از فرزندی که به ما عنایت می کنی دوار بدار”

(بخاری، بدء الخلق ۱۱، دعوات ۵۵، توحید ۱۳، مسلم-نکاح ۱۱۶، ابو داوود –  نکاح ۴۴-۴۵، ترمیزی نکاح ۸، ابن ماجه نکاح ۲۷، احمد بن حنبل ۱/۲۱۷)