فتاوی

اعلانات

آیا سوگند به غیر خدا جایز است؟

سوگندهای قران کریم مختلف است. خدای متعال در قران کریم به چند چیز قسم می خورد.   خدا در قران  آفتاب، ماه، صبحگاهان، شب و روز و الخ. قسم یاد کرده است. آیا ما هم می توانیم به مخلوقات قسم یاد کنیم؟  چون مرسوم است که انسانها به جان فرزندانشان و ابوینشان و به  نامهای مقدس  قسم می خورند. آیا این چنین سوگندها جایز می باشد؟

در قسم باید به چیزی قسم خورد که اگر قسمخور دروغ گفته باشد، آن چیزی که به آن قسم خورد باید قدرت مجازات آن فرد را داشته باشد. لذا آن چه که به آن می شود قسم خورد، فقط خداوند متعال است. دلیل حرمت قسم خوردن به غیر خدا مساوی با شرک خواهد شد. و آن که بعضی ادعا دارند می شود به غیر خدا قسم خورد و دلیل شان تعداد زیاد قسم های خداوند در قرآن کریم است، این  غیر قبول است. چرا که انسان  برای ایجاد باور در طرف مقابل، شاید نیازی به “قسم” خوردن  دارد،  اما  خداوند قسم را برای اثبات صداقت خود نمی خورد، بلکه برای نشان دادن. در نظر ما قسمخوردن غیر از خدا شرک می باشد، چون چنین تعظیم و بزرگداشتی جز برای خداوند، برای کسی صحیح نیست.

علاوه بر اینها ما در سیره نبویه ندیدیم که پیامبر گرامی (ص) غیر از خدا قسم خورده باشد. قران کریم در این باره می فرماید:

“وَیَسْتَنْبِئُونَکَ أَحَقٌّ هُوَ .  قُلْ إِی وَرَبِّی إِنَّهُ لَحَقٌّ . وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِینَ” (یونس: ۵۳).

“از تو می‌پرسند که آیا آن (رستاخیز و عذابی که می‌گویی) راست است؟! بگو آری، به خدا سوگند قطعاً راست است و شما نمی‌ توانید درمانده و ناتوان سازید”.

حکم جراحی پلاستیکی از دیدگاه اسلام چیست ؟

عمل جراحی پلاستیک که در زمان ما خیلی توسعه داشته و در تمام جهان انسانها را  به این کار تشویق می نمایند.  و متاسفانه مسلمانان نیز از روی نادانی اقدام  به این کار می کنند. نظر اسلام در این موضوع چنین  است:

  اولا نکاتی که باید توجه کرد این است:  آیا عمل جراحی پلاستیک به چه علت انجام می شود؟  چون عمل می تواند  به علت حاجیه ضروری و یا تحسینی و  زیبایی باشد.

اگر انسان بخاطر این که از بین بردن ضرر، درد، مرض،  یا عیبهایی که به خاطر بیماری به وجود می آیند که سبب اذیت شخص میشود مثل برطرف نمودن جای زخم ، سوختگی ، کجی ناشی از شکستگی استخوان بینی و امثال آن – اقدام به عمل جراحی می کند اشکالی ندارد.

قابل توجّه این که متاسفانه  این عملیّات در زمان ما  گاهى براى زیبایی است.  مثلا اگر کسی به این فکر که “من زیبا و قشنگ نیستم..” با عمل جراحی در خود تغییراتی کند مانند  بلند و یا کوتاه کردن شکل، اندام، پا، سینه، لب، بینی، ابرو و شکل ظاهری کاملا دگرگون شود مثلا خود را شبیه کسی ساختن  و  غیره بعلت زیبایی، مجاز نیست و حتی این کار دخالت در خلقت خدای متعال  و جزء تغییر خلقت به حساب می آید .

به این دلیل بدون مشکل  جدی عمل جراحی کردن جایز نیست

ایام عادت ماهانه و عبادات زنان

وَیَسْأَلُونَکَ عَنِ الْمَحِیضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِی الْمَحِیضِ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى یَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَیْثُ أَمَرَکُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ [۱]

از تو در باره عادت ماهانه [زنان] مى‏ پرسند بگو آن رنجى است پس هنگام عادت ماهانه از [آمیزش با] زنان کناره گیرى کنید و به آنان نزدیک نشوید تا پاک شوند پس چون پاک شدند از همان جا که خدا به شما فرمان داده است با آنان آمیزش کنید خداوند توبه‏ کاران و پاکیزگان را دوست مى ‏دارد.

در آیه دیگر می فرماید:  وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى یَطْهُرْنَ، یعنی تا پاک نشدند، نزدیک نشوید.آیه ای که برای صحیح بودن نماز طهارت (غسل و وضوء) را شرط می کند این است: مَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُمْ مِنْ حَرَجٍ وَلَکِنْ یُرِیدُ لِیُطَهِّرَکُم [۲]

خدا نمى‏ خواهد بر شما تنگ بگیرد لیکن مى‏ خواهد شما پاک باشید.

 زن حایض نمی تواند نماز بخواند، چون پاک نیست. و برای ترک نماز در ایام عادت ماهانه گنهکار نمی شود. چرا که ” لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا “

عن عائشه رضی الله عنها: أنها قالت « إِنَّ أُمَّ حَبِیبَهَ بِنْتَ جَحْشٍ الَّتِی کَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ شَکَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ الدَّمَ فَقَالَ لَهَا امْکُثِی قَدْرَ مَا کَانَتْ تَحْبِسُکِ حَیْضَتُکِ ثُمَّ اغْتَسِلِی فَکَانَتْ تَغْتَسِلُ عِنْدَ کُلِّ صَلَاهٍ».[۳]

از عائشه رضی الله عنها روایت می شود: ام حبیبه بنت جحش به پیامبر (ص) از خون ریزی ماهانه شکوه کرد. به پیامبر (ص) فرمود: در این ایام نماز را ترک کن. وقتی پاک شدی غسل کن بعد نمازبخوان.

زنی که عادت ماهانه دارد نماز نمی خواند و بعد از پاک شدن هم قضای آن را به جا نمی آورد.

معاذه نقل می کند:

ما بال الحائض تقضی الصوم ولا تقضی الصَلاه ؟ فَقَالَتْ: أحَرُورِیَّهٌ أنْتِ؟ قلت لست بحروریه ولکنی أسأل. قالت کان یصیـبنا ذلک فَنُؤْمَرُ بقَضَاءِ الصَّوْمِ وَلا نُؤمَرُ بِقَضَاءِ الصَّلاهِ. [۴]

  به عائشه گفتم: چرا زن حائض باید روزه اش را قضا کند، اما نمازش را قضا نمی کند. او گفت: آیا حَرُورِیَّه[۵] هستی؟ گفتم: خیر، فقط می پرسم.  وقتی به آن (حیض) مبتلا می شدیم به ما امر می شد روزه مان را بگیریم، اما امر نمی شد که نماز را بخوانیم.

کلمه “قضا” در اصل به معنای انجام عمل در وقت خودش است مثلا در آیه ۲۰۰ بقراه جمله “فإذا قضیتم مناسککم” و یا در آیه ۱۰۳ سوره نسا ” إذا قضیتم الصلاه”  به همین معنا آمده است. اما بعد با مرور زمان علما این واژه را، با این که با معنی لغوی سازگاری ندارد، به ادای عبادت در خارج از وقت خودش معنا کرده اند. [۶] لذا حدیث فوق را هم طبق معنای بعدی پذیرفته و پنداشتند که در حدیث بیان روزه گرفتن و نماز خواندن زن بعد ایام عادت ماهانه آمده است. از این به بعد گرفتن روزه در ایام حیض ممنوع شده و علما مرتکب خطا علی الخطا شدند.

صیام یعنی روزه گرفتن است و عبادتی است که در آن خودداری هست. روزه داراز خوردن، آشامیدن و جماع امتناع می ورزد. خون حیض نمی تواند مانع باشد. لذا  نمی توانیم حیض را مفسد و مبطل روزه بشماریم. در آیه بالا حیض جزء اذی محسوب شده و اذی هم به انسان فشار می آورد. مریضی هم اذی هست و زنان به عادت ماهانه مریضی می گویند. و خداوند به مریضان رخصت افطاری را در ماه رمضان داده است. اما می افزاید:  وَأَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ [۷]

زن در ایام عادت ماهانه خود می تواند روزه بگیرد و می تواند افطار کند و بعدا قضا روزه را به جا آورد. اگر حیض مانع از روزه گرفتن می بود، برای چه باید بعدا آن را قضا کند؟! در حالی که نماز هایش قضا نمی کند.

فقهاء بر زن حائض روزه گرفتن را حرام دانسته و می گویند اگر زن در حالت عادت ماهانه روزه بگیرد مرتکب گناه شده است. و امر می کنند که آن را قضا کند. چه طور آن چیزی که ادایش حرام باشد، قضایش واجب است؟! دلیل بر این ادعاشان چه هست؟

خداوند احکام روزه را مفصل بیان کرده است. در حالی که در بقیه احکام این طور نکرد

تِلْکَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ آَیَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ [۸]

این است‏ حدود احکام الهى پس [زنهار به قصد گناه] بدان نزدیک نشوید این گونه خداوند آیات خود را براى مردم بیان مى‏ کند باشد که پروا پیشه کنند.

در این که مفصل احکام را گفته هیچ چه از ممنوع کردن زن حائض از روزه گرفتن  گفته نشد و در احادیثی هم غیر از منع خوردن، آشامیدن و جماع چیزی گفته نشد.

اگر این طور است، پس منع حائض از روزه گرفتن نزدیک شدن به حدود الهی است که در آیه بالا گفته شد، و برای هیچ کس تعدی از حدود الله جائز نمی باشد.

[۱] بقره ۲۲۲؛

[۲] مائده ۶؛

[۳] مسلم، الحیض ۶۵؛

[۴] مسلم، حیض؛ ۶۷؛

[۵] زنی از خوارج ؛

[۶] کتاب العین، اسان العرب، تاج العروس، الصحاح، المصباح المنیر: ماده قضی؛

[۷] بقره ۱۸۴؛

[۸] بقره ۱۸۷؛

منظور از آیات ۳ و ۴ سوره نجم چیست ؟

آیات مورد نظر این است: وَمَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوَى . إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَى

منظور از این آیات نزول وحی است. هر چند که بعضیها مدعی هستند که این دو آیه در باره سنت پیامبر می باشد ولی این فکر دور از حقیقت است، چرا که پیامبر به عنوان رسول آنجا مطرح است و این هیچ ربطی به سنت او ندارد. چون در ادامه آن آیه ذیل آمده است: عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوَى

آن را [فرشته] شدیدالقوى به او فرا آموخت. مگر می توانیم ادعا کنیم که سنت را جبرایل می آموخت؟!

به عبارت دیگر قران کریم در پاسخ کفار مکه که می گفتند : “إِنْ هذا إِلَّا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ” ( قرآن جز افسانه‌هاى پیشینیان نیست)، خداوند با قاطعیّت مى‌فرماید: “إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى‌”  (سخنان او جز وحى نیست).

بنابر این دلایل می توانیم بگوییم که این آیات به نزول وحی  اشاره می نماید نه به سنت نبوی.

 

منظور از “صلاه الوسطی” کدام نماز میشود ؟

سلام علیکم.  در قران کریم منظور از “صلاه الوسطی”  کدام نماز میشود ؟

وعلیکم السلام.  در قران کریم آیه ۲۳۸ سوره مبارکه بقره خدای متعال می فرماید:

حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاهِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِینَ

“بر نمازها و نماز میانه مواظبت کنید و خاضعانه براى خدا به پا خیزید”

 منظور از ( صلاه الوسطی)  نماز میانه نماز مغرب است. چرا که اولین نماز در روز نماز ظهر است، بعد از آن نماز عصر،  بعد مغرب که  از نمازهای پنجگانه روز  سومین نماز می باشد.

 از طرف دیگر  اگر توجه بفرمایید تعداد رکعات آن هم  ۳ تا است که بین ۲ و ۴ رکعتی ها دارد. اما ذکر خاص برای حفظ آن به خاطر کوتاه بودن وقت آن است که زود تمام می شود.

آیا نماز که می خوانیم همان نماز است که حضرت آدم می خواند؟

معلوم است که نماز از مهمترین عبادات می باشد و از ارکان دین است.  علاوه بر این غیر قابل انکار می باشد که نماز به عنوان عبادت در کلیه ادیان وجود داشته و دارد. قدیمی‌ترین عبادت در تمامی ادیان پیش از اسلام نماز بوده است.  چون ادیان قبلی نیز از سوی خدای متعال برای هدایت بشر آمده و نماز در زمان ادیان پیش از اسلام هم وجود داشت. همه پیامبران خدا  و اقوامشان به نحوی مامور به انجام آن بوده اند. و در هیچ شریعتی امر به آن نسخ نشده است و  نمازی که اکنون  می خوانیم همان نماز است که حتی حضرت آدم خوانده است. رکعاتش هم عوض نشده است.

در روایات آمده است که وقتی که حضرت جبریل به پیامبر (ص) نماز می آموخت  فرموده است: این نماز،  اوقات نماز تو و نمازهای انبیاء گذشته  است.

در باره نماز و اوقات نماز می توانید به لینک زیر مراجعه کنید:

اوقات نماز در قرآن