فتاوی

اعلانات

احسان به پدر و مادر

احسان به پدر و مادر
یکی از وظایف مهم دینی و اخلاقی ما، احسان به پدر و مادر است. در قرآن کریم، چندین بار احسان به آنان، توصیه شده است. بزرگان ما در این باره نگاشته اند: «انیکی به پدر ومادر، پس از یکتاپرستی از واجب ترین واجبات است؛ همان گونه که آزردن پدر و مادر پس از شرک، از بزرگ ترین گناهان است». و در جای دیگری آورده اند: «در چند جای قرآن کریم، خداوند متعال، احسان به والدین را در کنار توحید و نفی شرک آورده است و پس از فرمان به توحید یا نهی از شرک، به احسان نسبت به پدر و مادر فرمان داده است». تأکید قرآن کریم بر احسان به پدر و مادر نشان از عظمت والای مقام آنان، در فرهنگ اسلامی دارد

آیدین ملاییم

فوائد روزه

بیان فوائد روزه :
روزه دارای فلسفه ها فوائد و فضیلت های فراوان چه از ناحیه فردی و چه از جنبه اجتماعی میباشد . از جمله توجه به حال بیچارگان و آشنا شدن به احوال فقرا و مستحمندان را افزایش میدهد چون ، وقتی که روزه دار در مدت کوتاهی گرسنه می شود و ناراحتی گرسنگی را حس میکند و مسلماً به یاد گرسنگی دائمی فقرا و تنگدستان می افتد که همیشه در ناراحتی قرار دارند و این توجه باعث میشود که به فقرا کمک کند و در حق آنان مهربانی کند و در این باره روایت شده است:
((ان رسول الله کان اجود الناس و کان اجود مایکون فی رمضان))
رسول خدا (ص) از همه کس سخاوتمند تر و بخشنده تر بوده و در ماه رمضان بیشتر از سایر اوقات سخاوت و بخشنده گی داشت .
یکی دیگر از فضایل و حکمتهای روزه بر قرار ساختن مساوات در بین ثروتمندان و فقرا است، این مساوات یک نظام عملی است که از بهترین نظام های مساوات و عدالت به شمار می آید. 
و در حالی این مساوات در بین مردم به وجود می آید که همه در احساس گرسنگی و ناراحتی سهیم و شریک هستند.
یکی دیگر از فواید روزه تقویت تصمیم و اراده انسان است. یک دانشمند آلمانی کتابی را راجبع ، تقویت اراده تألیف کرده است که اساس آن را بر روزه قرار داده است. و معتقد است که روزه تنها وسیله پر قدرت و فعالی است که میتواند تسلط روح را بر جسم به وجود آورد به نحوی که انسان زمام نفس را در اختیار داشته باشد و از اسارت تمایلات مادی رهائی یابد 
یک قسمتی از فوائد روزه عبارت از تقوی بزرگداشت خداوند (ج) و بجا آوردن مراتب شکران و امتنان بود که قرآنکریم دیگر بیان فرموده است:
«لعلکم تتقون » برای اینکه شما پرهیزگار شوید . 
(لتکبروا الله علی ماهداکم ) ناخدا را در برابر هدایتش به بزرگی یاد کنید. 

« و لعلکم تشکرون » تا در برابر هدایتش شکر گذار باشید.

 

خیانت زوجین به همدیگر

خیانت زوجین به همدیگر

متاسفانه در جوامع مسلمین این امرشنیع ومنفور بسیار رواج پیدا کرده وبه صورتهای مختلف میباشد
از رابطه تلفنی پنهانی تارابطه جنسی
پنهانی که همه این نوع خیانت هاعواقب خطرناکی برای جامعه مسلمین وایندگان خواهد داشت
به نظری شمامادری که به همسرش خیانت میکند می تواند مادری خوب برای فرزندش باشد ومیتواند در دامان خویش دختری پاک دامن پرورش دهد
به نظری شما مردی که به همسرش خیانت میکند میتوانند پدری شایسته برای فرزندانش باشد والگوی مناسب برای خانواده خویش
این راهمه بداند ای کسانی که این کارها را انجام میدهد درشان پیروان الله پاک ورسولش نیست واگرواقعا خود را پیروالله ورسولش میدانید دست بکشید ازاین لذت های زودگذروپیروی ازشیطان
پس بشنوحرفهای الله پاک
ای مومنان ازگامهای شیطان پیروی نکنیدهرکس پیروشیطان شود او به فحشا ومنکر فرمان میدهد
سوره نور۲۱

خیانت ورابطه پنهانی زوجین پیروی 
از گامهای شیطان است 
پس ای خواهرم 
دریا برای مرغابی تفریح بیش نیست
امابرای ماهی زنده گی است
برای کسی که دوستت دارد در زند گی باش نه تفریح

اسلام دین ما

تربیت کودکان از منظر اسلام

 

پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «فرزند شایسته، دسته گلی از جانب خداوند است که میان بندگان قسمت می‌کند.  برای رسیدن به چنین موهبت عظیمی، شایسته است که والدین با آگاهی تمام با تربیت صحیح کودکان، راه را برای رسیدن به چنین مرحله‌ای بگشایند. مهم‌ترین وظیفه والدین نسبت به فرزندشان آن است که با احترام گذاشتن به او، همواره شخصیت فردی و اجتماعی او را حفظ کنند و او را در میان همسالان و همبازی‌هایش خفیف و خوار جلوه ندهند. پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «همان گونه که فرزند نباید به والدین خود بی احترامی کند، والدین نیز نباید نسبت به او بی احترامی نمایند.»  احترام به حقوق فردی و اجتماعی کودکان و نوجوانان از اهمیت بسزائی برخوردار است؛ زیرا که دارای حقوق اجتماعی، آنان می‌آموزد که در آینده فردی عدالت خواه تربیت شوند. بدین جهت لازم است والدین در میان آنها به عدالت رفتار نمایند تا این خصیصه در رفتار آینده آنان جلوه‌گر شود. آن بزرگوار در کلامی دیگر می‌فرمایند: «میان فرزندان خود در عطا و بخشش به عدالت رفتار کنید، همچنان که دوست دارید آنان نیز، در احترام و محبت، میان شما عادلانه عمل کنند.»

یکی از وظایف مهم والدین، احترام به شخصیت کودک است. رسول اکرم(ص) می فرماید: ؛ به فرزندان تان احترام کنید و با آداب و روش پسندیده با آن ها معاشرت نمایید"
کودکانی که در دوران قبل از دبستان از امنیت و محبت کافی برخوردار نمی شوند، آسیب هایی بر آن ها وارد می شود که به ندرت در دوره های بعد قابل جبران است

در حدود سه- چهار سالگی بچه‌ها نام خداوند را یاد می‌گیرند. اگر رفتار افراد خانواده جنبه مذهبی داشته باشند، کودک مذهب و رفتار مذهبی را می‌آموزد. کودک در ابتدا به دنبال قوی‌ترین فرد است. چون از نوزادی مادر نیازهایش را رفع نموده، می‌پندارد مادر محکم ترین تکیه‌گاه است؛ ولی به زودی می‌فهمد مادر از خیلی چیزها می‌ترسد. چون پدر از آن ها نمی‌ترسد، پدر را تکیه‌گاه و قوی‌ترین آدم می‌یابد، ولی پدر هم از بعضی چیزها می‌ترسد. در این زمان است که از ما می‌پرسد: کی قوی‌ترین است؟ به او می‌گوییم: «خدا». این خدا کجاست؟ به او می‌گوییم: بزرگ تر که شدی، برایت می‌گویم چون کودک سه- چهار ساله در مرحله تفکر ابتدائی است. فقط آنچه را می‌بیند، قبول دارد، نمی‌توان به او گفت: خدا نادیدنی است و همه جا هست

روش الگویى بهترین، مؤثرترین و طبیعى‏ ترین وسیله براى انتقال ارزش‏هاى اخلاقى و فرهنگى در خانواده است. باید به جاى گفتار و پند و نصیحت، با رفتار و عمل خویش آموزش دهیم. جوّ خانه را چنان کنیم که زندگى در آن فضاى تربیتى به تربیت فرزندان کمک کند. چون فرزندان بسان درختانى هستند که در آب و خاک خانه رشد مى‏ کنند. معمولاً متناسب با همان آب و خاک میوه مى ‏دهند.
تقلید والدین به نماز اول وقت، انجام عبادت در مکان مشخص و ثابتى در منزل، استفاده از سجّاده، پوشیدن لباس نظیف و معطر، باعث قداست و معنویت بیش تر عبادت و جذب و گرایش فرزندان به این فریضه الهى مى‏گردد

 

 

قرض و تکالیف مسلمان

 

 

بدون شک یکی از آداب قرض، آسان گرفتن بر شخص مقروض است. و دیگر، مطالبه  قرض به طریق نیکو، و گذشت از شخص نیازمند و تنگدست. و از وظایف شخص قرضدار این است که سعی کند تا دین خود را زودتر بپردازد و اگر سرمایه ای به اندازه پرداخت دین خود دارد، در پرداخت آن کوتاهی و تعلل ننماید و قرض را به خوبی بپردازد.
اولین چیزی که بر شخص قرض دهنده لازمی است، اینکه از ربا دوری جوید و اگر مقروض تنگدست است در حق او احسان کند و  به او مهلت بدهد. چنانچه خداوند می فرماید﴿ وَإِنْ کَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَیْسَرَةٍ وَأَنْ تَصَدَّقُوا خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴾ [البقرة:۲۸۰] و اگر (بدهکار) تنگدست باشد، پس مهلت (بدو داده) می‌شود تا گشایشی فرا رسد، و اگر (قدرت پرداخت نداشته باشد و شما همه‌ی وام خود را، یا برخی از آن را بدو) ببخشید، برایتان بهتر خواهد بود اگر دانسته باشید.
و نیز پیامبر اکرم  صلی الله علیه و سلم  می فرمایند: (من أنظر معسراً فله بکل یوم مثله صدقة قبل أن یحل الدین، فإذا حل الدین فأنظره، فله بکل یوم مثلاه صدقةهر کس تنگدستی را مهلت دهد، قبل از رسیدن زمان پرداخت روزانه برایش به اندازه آن، صدقه نوشته می شود و اگر زمان ادای دین فرا رسید و او را مهلت داد، روزانه ثواب صدقه ی دو برابر آن برایش نوشته می شود.
و اولین چیزی که بر ذمه مقروض است اینکه قرض را به نیکی به صاحبش بازگرداند  و بدون تاخیر دین خود را اداء نماید. ابوهریره  رضی الله عنه  روایت می کند که: (أن رجلاً تقاضى رسول الله صلى الله علیه وسلم، وکان أعرابیاً جلفاً غلیظاً فی خطابه، فأغلظ له، فهمَّ به أصحاب الرسول صلى الله علیه وسلم، فقال علیه الصلاة والسلام: دعوه، فإن لصاحب الحق مقالاً…. فإن خیرکم أحسنکم قضاءًرواه مسلم.
بادیه نشینی قرض خود را با خشونت از رسول الله  صلی الله علیه و سلم  طلبید. اصحابه خواستند تأدیبش کنند ، پیامبر  صلی الله علیه و سلم  فرمود: دست نگهدارید، طلبکار حق سخن گفتن دارد …. بهترین شما کسی است که دین خود را به خوبی بپردازد.
در این زمینه کمترین کاری که می توان کرد، روشنگری پیرامون اهمیت آداب قرض دهنده و قرض گیرنده در اسلام می باشد.

یکی از اموری که اسلام بدان تأکید بسیاری نموده، موضوع قرض دادن به نیازمندان است تا جایی که در روایات ما آن را از صدقه برتر دانستند.

 

امّا باید توجه داشت در برخی از موارد ما به وظایف مان و آداب و شرایطی که وجود دارد عمل نمی کنیم و از این جهت زیان هایی بر ما وارد می شود، ولی آگاهانه و یا ناآگاهانه گناه آن را بر گردن دیگران می گذاریم.

برای قرض الحسنه، این سنت پسندیده، شرایطی بیان شده است که در طولانی ترین آیه از قرآن بدان اشاره شده است:

«اى کسانى که ایمان آورده‏اید! هنگامى که بدهى مدّت‏دارى (به خاطر وام یا داد و ستد) به یک دیگر پیدا می کنید، آن را بنویسید! و باید نویسنده‏اى از روى عدالت، (سند را) در میان شما بنویسد! و کسى که قدرت بر نویسندگى دارد، نباید از نوشتن خوددارى کند! پس باید بنویسد، و آن کس که حق بر عهده اوست، باید املا کند، و از خدا که پروردگار او است بپرهیزد، و چیزى را فروگذار ننماید!… ». در روایات نیز به این مهمّ تأکید شده است.  بنابر این با توجه به تأکیداتی که از جانب اسلام برای استحکام امر قرض بیان شده، اگر ما کوتاهی نموده و خسارتی دامان ما را گرفته نباید آن را به حساب دین یا رهبران آن بگذاریم.

 

 

آیا می توان ربا را با چیزی عوض کرد؟

حرمت ربا از نظر قرآن، سنت و اجماع علما، جای هیچ گونه تردیدی ندارد. در اسلام رباخواری از بزرگترین گناهان کبیره شمرده شده است. حتی بعضی از بزرگان حرمت آن را تا مرز ضروریات دین رسانیده اند  به همین دلیل از ضروریات فقه محسوب می شود.

آیات قرآنی در مورد ربا گفته شده است که ما در اینجا به یکایک آنها می پردازیم

 و ما اتیتم من ربا لیربوا فی اموال الناس فلایربوا عندالله و ما اتیتم من زکوة تریدون وجه الله فاولئک هم المضعفون 

و آن سودی که شما به رسم ربا دادید که بر اموال مردم رباخوار بیفزاید نزد خدا هرگز نیفزاید و آن زکوتی که از روی شوق و اخلاص به خدا به فقیران دادید ثوابش چندین برابر شود و همین زکات دهندگان هستند که بسیار دارایی خود را افزون کنند

و اخذهم الربا و قد نهوا عنه و اکلهم اموال الناس بالباطل و اعتدنا للکافرین منهم عذابا الیما

و هم بدین جهت که ربا می گرفتند در صورتی که از ربا خوردن نهی شده بودند و هم از آن رو که اموال مردم را به باطل می خوردند به کیفر رسند و ما برای کافران آنها عذابی دردناک مهیا ساخته ایم

یآ ایها الذین امنوا لاتاکلوا الربوآ اضعافا مضاعفة و اتقوالله لعلکم تفلحون، و اتقوا النار التی اعدت للکافرین، و اطیعوا الله و الرسول لعلکم ترحمون

ای کسانی که به دین اسلام گرویده اید ربا مخورید که دایم بهره بر سرمایه افزایید تا چند برابر شود از خدا بترسید و ترک این عمل زشت کنید باشد که سعادت و رستگاری یابید، و بپرهیزید از آتش عذابی که برای کیفر کافران افروخته اند و از حکم خدا و رسول او فرمان برید باشد که مشمول رحمت و لطف خدا شوید

در بررسی تفسیر این آیات می توان دریافت که ربا حرام است و قرآن مسلمانان را از آن برحذر داشته است

 خداوند به عذاب سخت و شدید بشارتشان می دهد، طبعا این عبارت، به حرمت ربا و پیامدهای رباخواری اشاره دارد.

در  سوره آل عمران  130 – 132 بر حرمت رباخواری تاکید دارد و رباخواران را به عذاب بیم می دهد که برای کفار آماده شده است. بنابراین، در حرمت ربا هیچ گونه تردیدی وجود ندارد. اما در رابطه با ربای «اضعافا مضاعفة » برخی از مفسران، آن را به «ربح مرکب » تفسیر کرده اند که بعد از پایان دوره اول و تداوم قرض، در مرحله بعد بر سود نیز ربا تعلق می گیرد و این موجب تراکم سرمایه می شود; بعد از چند دوره بدهی چند برابر و موجب ورشکستگی بدهکار خواهد شد.

عبد العزیز بایندیر